Wastobben

Share Button

Omdat ik het niet fatsoenlijk kan verwoorden, zeg ik het maar zoals het is: het washandje is drie keer ka-u-tee. Een gebruiksvoorwerp dat vloekt met de moderne tijd. Alleen al omdat het de irritante eigenschap heeft om uit een volle wasmand te vallen, buiten de menselijke wil om. Het is alsof je hond tussen je benen door naar buiten glipt en ervandoor gaat, precies op het moment dat je met je volle boodschappentassen in je handen de voordeur op een kiertje hebt weten te krijgen. Pak me dan, als je kan.

Toen ik maandagmorgen een schoongewassen handdoek uit de wasmand haalde, was het weer zover. Het eerste washandje sprong achter zijn grote broer aan, waarna het zich overgaf aan de zwaartekracht. Daarna riep het witte geval me vanaf het parket toe: ‘Raap me op’. Ik wilde eerst nog antwoorden met ‘Doe ‘t lekker zelf’, maar ik zag daar toch maar van af. Ook al was er niemand in de buurt, ik wilde me niet voor mezelf voor Jan Joker zetten. Wel zuchtte ik: ik schat zo’n anderhalve meter diep.

Eens was er een mens, die op een regenachtige zondagmiddag het washandje uitvond. Een goed idee in de tijd dat je jezelf nog moest wassen met water uit een lampetkom. Zie dan maar eens je oksels en edele delen te reinigen, zonder een waterballet te veroorzaken. Maar anno nu moet de waslap verleden tijd zijn. Ik bedoel, het ding heet niet voor niets washandje.

Zeg je misschien dat de poetsdoek nog steeds reuze handig is, bijvoorbeeld om je voorbips of harige bilspleet mee te reinigen. Prima, maar dan is er het volgende probleem: waar laat je het ding? Niet in de wasmand, want dat gaat schimmelen. En ook te drogen hangen over een handdoek is geen optie: zeker niet als die van een ander is, omdat die niet weet in welk gat het heeft gezeten.

En dan is er nog dat kleine klotelusje aan de bovenkant. Dat is zó verrekte klein, dat je de boenlap nergens aan kan ophangen. Want je dure Italiaanse marmeren douchwand ontsieren met een haakje, dat wil je natuurlijk niet. Ook omdat je daar geheid een keer aan blijft hangen met je rechtertepel.

Wat een zegen is het dan als je op vakantie bent en er in het Portugese huurhuis in geen velden of wegen een washandje is te bekennen. Dubbel zo fijn, omdat het pand van Nederlanders is en je ze dus wel verwacht aan te treffen. Maar niets van dat al. Dat wil zeggen: totdat mijn schat haar koffer open doet.

Share Button

Recensie

Share Button

Een klein kunstwerk

Pierre De Decker & Henk Hofstede – Met Nits op reis

Verhalen over plekken op de wereld waar liedjes over werden geschreven en meer.

Wie ook maar enigszins thuis is in de wereld van de Nederlandse popmuziek, kent de band The Nits (later zonder ‘The’). Wat begint in het voorkamertje bij de opa van oprichter Henk Hofstede, mondt uiteindelijk uit in een omvangrijk en veelzijdig oeuvre.

In het begin van het bestaan van de band zijn er enkele hitnoteringen (Tutti Ragazzi, In The Dutch Mountains, etc.). Echter, dit soort succes wordt zeldzamer naarmate de groep haar repertoire verbreedt en verdiept. Het leidt tot werk dat meer geschikt is voor fijnproevers. Of zoals Hofstede het zelf zegt:

“Wij rijden langs de rand, in een wat moeilijker marktsegment.”

Het kunstzinnige geluid wordt niet alleen in Nederland, maar ook ver daarbuiten opgemerkt. Zo staan Hofstede en kornuiten in juni 1982 voor vijf avonden in het voorprogramma van Marianne Faithfull in de Olympia en wordt de groep door de Franse pers omarmd.

“En plots haalden we de Franse Rolling Stone en Les Inrocks! Dat laatste blad, met een enorm afzetgebied en evenveel middelen, werd gemaakt door echte liefhebbers, freaks. Ze onderbraken een interview voor snel, tsjak-tsjak, wat foto’s buiten. Daar stond je dan, in prachtig zwart-wit, tussen Leonard Cohen en Nick Cave. Soms vroeg ik aan Richard wat hij nu precies bedoelde in zijn stuk, voor mij was het haast onleesbaar want in te moeilijk Frans.”

Ook in andere landen blijken liefhebbers te zijn. Zo gaat de reis bijvoorbeeld naar Moskou, de stad waar in die dagen in geen geval ooit een Nederlandse band is geweest. Het is in die vele buitenlandse oorden, waar uitzichten uit hotelkamers, ontmoetingen met vreemden en simpele voorwerpen, zorgen voor inspiratie. Heel veel inspiratie, zo blijkt.

“In Tartu kocht ik ook dat dominospel met die fel rood en geel gestipte lieveheersbeestjes, de hoes van dA dA dA.”

Het boek is meer dan een reisverslag. Zo vertelt Hofstede ook over het creatieve proces. Want inspiratie opdoen is één, maar het vertalen naar zang en muziek is twee. Volgens Hofstede voor een deel ongrijpbaar, moeilijk in woorden te vatten.

“Een chaos van beelden wordt, na onderzoekend schuiven met flarden tekst en muziek, uiteindelijk een wonderbaarlijk, ordelijk in mekaar gepast geheel. Het is steeds een interessant proces, maar hoe het werkt, weet ik niet.”

Al met al is het samen met de Belgische radiomaker Pierre De Decker geschreven boek, een klein kunstwerk. Ontstaan nadat Hofstede bij VRT Radio 1 een aantal verhalen kwam vertellen rond plekken op de wereld waar hij liedjes schreef. Het leverde een bundel op die in eerste instantie de indruk kan wekken op willekeurige wijze te zijn samengesteld, omdat een duidelijke structuur ontbreekt. Echter, dit onvoorspelbare past bij de carrière van Nits en leverde hen tot nu toe veel waardering op. De liefhebber zal het daarom niet deren.

Zij nog vermeld dat naast het feit dat het boek op een mooie, kunstzinnige wijze is vormgegeven, het ook hilarische verhalen bevat. Zo lezen we over het afslaan van een aanbod van niemand minder dan Leonard Cohen, een ontmoeting met Lionel Richie en dat Hofstede het nummer J.O.S. Days inzong op een wel heel vreemde plek: in een Lada die buiten de opnamelocatie stond.

“De band musiceerde samen binnen, en ik zat in die auto, met een koptelefoon, microfoon en mondharmonica. ‘Nou ja, kan wel’, besloten we na beluistering.
‘Oh! Da’s een fijne opname’, beseften we later.”

Alles bij elkaar typisch Nits: nét even anders en daardoor aantrekkelijk.

 

Pierre De Decker & Henk Hofstede – Met Nits op reis. Reisverhalen van The Nits, verteld door Henk Hofstede en opgetekend door Pierre De Decker

Uitgeverij Kdx BoOks!

Uitgave: december 2017

Druk: 1e

Pagina’s: 283

ISBN10 9080921440

ISBN13 9789080921443

Paperback € 24,95

Share Button