Geen redden meer aan

Share Button

Ik krijg een halve hartverzakking, als ik zie hoe ze achter het stuur zit. Haar hoofd ligt opzij, de mond half open en de blik op oneindig. Tel daarbij op dat haar lichtblauwe auto bijna dwars op de weg staat en dat deze daar blijft staan als het licht op groen gaat. Dit is foute boel.

Hoewel ik absoluut geen trek heb in een potje reanimeren (de eerste keer dat ik dat deed brak ik de ribben van het slachtoffer), parkeer ik mijn auto in de berm. Immers, ik ben christelijk opgevoed, de barmhartige Samaritaan indachtig.

Terwijl de adrenaline door mijn lijf giert, kijk ik eerst of er geen ander verkeer aankomt (eigen veiligheid eerst) en speur ik naar eventuele hulptroepen. Die vind ik in de persoon van een jonge meid, die in een witte auto achter die van het slachtoffer zit. Ik zeg haar 112 te bellen. Door de schrik vindt ze haar telefoon niet zo snel.

Even later zie ik – de Heer zij geprezen – dat er nog leven in mevrouw zit. Sterker nog: er is niets aan het handje en de traumaheli kan dus worden afbesteld. Dat ze er zo raar bijzat kwam doordat ze in plaats van rechtdoor, linksaf moest en werd verblind door de zon. ‘Maar wel heel lief van je’ voegt ze eraan toe.

Wat ook lief is van mij, is dat ik een paar dagen later bij de plaatselijke apotheek, het papiertje opraap van een oudere dame. Ze laat het vallen, omdat bij haar het licht uitgaat. Met een onaangenaam klinkende smak stort ze tegen de plavuizen. ‘Gaat u daar maar liggen’ denk ik nog.

Voordat het goed en wel tot mij doordringt dat hier wél redding nodig is, zijn twee anderen mij al voor. Een man met ruitjespet en een van de apothekersassistenten, knielen bij haar neer. Ik zie dat bij de assistente in gehurkte stand, haar bilnaad bloot is komen te liggen. Zoiets helpt relativeren.

Als de onfortuinlijke vrouw even later weer bijkomt, leg ik het papiertje op de balie en stel ik vast dat mijn hulp ook deze keer niet nodig is. Het enige wat ik op deze wereld kennelijk hoef te doen, is lief zijn. Daarmee moet ik het zien te redden.

Share Button

#maakkennismaandag

Share Button

 5 november

Een luchtig, muzikaal en bovenal gezellig radioprogramma: dat is #maakkennismaandag op MeerRadio, te beluisteren iedere maandagavond tussen 7 en 9.

Met deze keer:

  • opvallend regionieuws
  • de Splintertip (zie hieronder)
  • het album van de week (zie hieronder)
  • de (culturele) agenda
  • het laatste nieuws van Poppodium Duycker
  • een gesprek met cabaretier Patrick Nederkoorn over zijn nieuwe voorstelling Ik betreur de ophef en
  • een nieuw kort verhaal van Jeroen Griekspoor

Album van de week

In 2007 was daar het nieuwe project van Blur- en Gorillaz-voorman Damon Albarn: The Good, The Bad & The Queen.

Het werd een soort van supergroep met onder andere voormalig The Clash bassist Paul Simenon en ex-The Verve gitarist Simon Tong in de gelederen.

Na het debuut bleef het elf jaar stil. Tot deze maand; toen was daar ineens het nieuwe album Merrie Land. Een plaat die tegelijk heel Engels én multicultureel is.

Met David Bowie producer Tony Visconti aan de knoppen hebben we er met Merrie Land weer een mooi Album van de Week bij.

Splintertip

De Splintertip deze week, is van een band die volgens oudgediende David Crosby, de beste vocale band van de VS is.

In die mening gaan we mee als we goed naar de band Venice luisteren. De 4mansformatie, waarvan alle leden de achternaam Lennon dragen, brengt ogenschijnlijk gewone liedjes, maar erachter gaat kwaliteit schuil, die vorm krijgt in harmonieën, gitaarspel, ritme en wat al niet.

Een mooi voorbeeld is My love waits for me, dat ze vast ook spelen tijdens hun toer, waarmee ze de komende weken Nederland aandoen.

Veel luisterplezier!

Share Button