Maandelijks archief: februari 2014

Recensie Literatuur

Share Button

Liefde op z’n Aspergeriaans

 

Het Rosie Project CoverGrame Simsion – Het Rosie Project

Don Tillman is 39 jaar en hoofddocent genetica aan de universiteit. Op veel vlakken heeft hij zijn leven op orde. Alleen de zoektocht naar een geschikte vrouw liep tot nu toe op niets uit. Hij besluit er nu maar eens serieus werk van te maken en doet dat op een wetenschappelijke wijze. Zo ontwerpt hij een vragenlijst van maar liefst 16 pagina’s, die hij voorlegt aan talloze vrouwen.

Al vanaf het begin wordt duidelijk waarom Don nog niet de ware heeft gevonden. Zijn gedrag vertoont veel overeenkomsten met dat van mensen met het syndroom van Asperger. Don benadert alles uiterst rationeel, kan zich moeilijk in een ander inleven en moeilijk tussen de regels doorlezen. Nu niet bepaald ideaal als het op een relatie aankomt.

Net als Don met zijn Echtgenote Project is begonnen, doorkruist ene Rosie zijn plannen. Rosie is namelijk op zoek naar wie haar echte vader is. En daar kan ze alleen via DNA achter komen, want haar moeder heeft het als  geheim meegenomen in haar graf. Don besluit Rosie te helpen. Samen gaan ze DNA afnemen bij die groep mannen, waarvan er één de vader van Rosie kan zijn.

DNA afnemen is echter gemakkelijker gezegd dan gedaan, want de kandidaat-vaders mogen niets in de gaten hebben. Vandaar dan ook dat Don en Rosie allerlei plannen smeden en trucs uithalen om het gewilde DNA stiekem in handen te krijgen.

Wat volgt is een doldwaze zoektocht. Een zoektocht die er uiteindelijk toe leidt dat het Echtgenote project, verandert in het Rosie Project. Er is alleen wel een probleem: Rosie voldoet in de verste verte niet aan de eisen die Don aan een toekomstige echtgenote stelt. Moet Don dan maar veranderen?

Wat dit boek in de eerste plaats duidelijk maakt is dat het syndroom van Asperger behalve als stoornis, ook gezien kan worden als een variatie van menselijk gedrag. Simsion laat dat Don treffend verwoorden.

De symptomen van het syndroom van Asperger werden uiteraard uitvoerig beschreven in de boeken en onderzoeksverslagen. Ik kwam tot de voorlopige conclusie dat de meeste symptomen simpelweg variaties waren in het functioneren van het menselijk brein, die ten onrechte als stoornis werden aangemerkt omdat ze niet binnen de sociale normen pasten – geconstrueerde sociale normen, die slechts de algemeenste menselijke configuraties beschreven en niet het volledige spectrum.

Ook wordt duidelijk dat problemen in het intermenselijk verkeer niet zijn voorbehouden aan mensen met een autistische stoornis, maar dat ieder mens ermee te maken heeft. Dat neemt overigens niet weg dat de sociale problemen van autisten vaak typisch zijn. Omdat ze moeite hebben met het zien van het grote geheel en zich focussen op de details, begrijpen ze zaken als dubbele bodems vaak niet. Ze vatten uitspraken letterlijk op. Don ervaart dat, bijvoorbeeld als blijkt dat hij een restaurant alleen in mag als hij een jasje draagt. Dat het regenjasje dat Don draagt niet het goede jasje is – het is toch een jasje? – dat begrijpt Don niet.

Behalve dat Grame Simsion ons op een goede manier een inkijkje geeft in de wereld van Asperger, is zijn verhaal ook goed omdat het verrassende wendingen heeft tot op de laatste bladzijde. Niet dat je niet weet hoe het afloopt – dat voel je al op je klompen aan – maar wel qua gebeurtenissen die onvoorspelbaar zijn. Daarnaast is het ook een lekker boek omdat de auteur een vlotte schrijfstijl heeft en er de nodige humor aan te pas komt.

Ik arriveerde volgens planning om 18.57 uur, nadat ik Eva, de schoonmaakster met de korte rok, zevenentwintig minuten daarvoor in mijn appartement had binnengelaten. Er liepen ongeveer vijfentwintig mensen rond in en om het klaslokaal, maar ik herkende Julie, de organisator, meteen op basis van Gene’s omschrijving: ‘blondine met dikke tieten’. In werkelijkheid weken haar borsten niet meer dan anderhalf keer de standaarddeviatie af van de gemiddelde grootte voor iemand van haar postuur en waren ze dus niet echt een opvallend kenmerk.

Al met al is Het Rosie Project een heerlijk boek. Verrassend, hilarisch en met liefde geschreven. Literair gezien misschien niet hoogstaand, maar daar zal niemand over vallen. Hoogstens een literair onderlegd mens met Asperger.

sterren 8

Het Rosie Project collageGrame Simsion – Het Rosie Project

Vertaald door Linda Broeder

Luitingh-Sijthoff B.V.

Paperback € 14,95 / E-book € 7,99

Share Button

Column

Share Button

LenteLente is …

Wie zijn instrumenten de kost geeft merkt het: het is lente. Nog niet officieel, maar who cares? De temperatuur heeft dubbele cijfers, het zonnetje schijnt en de wind is aangenaam zuidelijk. Nog even en de zomer begint zowat in mei.

Hoe gaat dat, die eerste stralende dag van het jaar? De vrouwmens droomt van een rood gekleurde borstpartij, de huisarts krijgt eindelijk weer eens andere dan depressieve klachten voorgeschoteld en menig voorgenomen scheiding wordt heroverwogen. Het leven is een feest.

Niet dat iedereen blij is met het vroegertje. Duizenden hooikoortspatiënten zien de niesbui al hangen, honderden ijsmeesters moeten zich omscholen tot ijscoman en bij de Friese Bond van Vogelwachters is de pleures uitgebroken. De kieviten zijn van de leg.

Pas echt beklagenswaardig zijn evenwel niet degenen zonder, maar juist degenen mét een baan. Op zo’n prachtige eerste lentedag als afgelopen maandag, weten de loonslaven zich opgesloten tussen vier muren of vijf portierdeuren. Voor hen niet het geluid van hummende hommels of kwetterende koolmezen. Scharrelkippen zijn beter af.

Nee, de echte mazzelaars onder ons zijn de werkelozen. Mazzelaars omdat er geen druk is van het moeten geld verdienen. Immers die 2e auto voor naar het werk of de naschoolse opvang voor tijdens het werk, zijn niet nodig. In plaats daarvan stellen zij het schrijven van de drie duizendste sollicitatiebrief nog even uit, pakken de hondenriem en genieten met volle teugen van de alom tegenwoordige uitkom. Werkeloos toezien krijgt ineens een heel andere betekenis.

Honden

Share Button