Alle berichten van zijnzegje

Soms zit ’t mee

Share Button

Soms geeft het leven je een koekje van andermans deeg. In mijn geval door loten van de Postcodeloterij. Zo mag ik twee rijkelijk gevulde koekblikken ophalen bij de Praxis. Bij de bouwmarkt, omdat een mens na het eten van een pak spritsen nu eenmaal stevige trek krijgt in doe-t-zelven.

Over spritsen gesproken: omdat mijn familieleden doorgaans veel trek hebben en ik wil voorkomen de hond in de blikken te vinden, vergrijp ik me in de keuken (lees: uit het zicht) aan de inmiddels derde Nobo Sprits Melk. Mijn smaakpapillen beleven een orgastisch genoegen aan de combinatie van zand en chocola, terwijl ik aan de overkant van de straat iets opmerkelijks zie.

Een jonge vrouw komt aangelopen met de hondenriem losjes om haar nek. Terwijl ze linksaf gaat, is haar blik strak gericht op haar mobieltje. Waardoor ze niet ziet, dat haar zwarte dobermann voor rechtsaf kiest. Daar geurt kennelijk iets wat onweerstaanbaar is.

Na uitgebreid snuffelen en het afmaken met een plasje, gaat de kop van de viervoeter omhoog en kijkt hij om zich heen. Om te ontdekken dat zijn bazin is verdwenen. Waarna hij terug gaat naar Start. Een verstandig besluit, want thuiskomen, kun je beter doen vóór je verdwaalt.

Als ik zie dat de hond is teruggelopen en de bazin niet terugkeert, spoed ik mij – met de vierde sprits – naar de andere kant van ons huis. Naar het balkon, om daar te zien wat ik al hoopte: het jonge ding loopt over het wandelpad voorbij, nog steeds druk in de weer met haar telefoon. Het is als kijken naar een Funniest Home Video. Het is dan niet de vraag óf er iemand op z’n gezicht gaat, als wel hóe en vooral, hoe hard?

Mijn wens gaat zelfs meer dan in vervulling, want de vrouw merkt haar eenzaamheid pas op als ze honderd meter verder is. Daar beseft ze, dat er niets anders op zit dan haar koekje van eigen deeg door te slikken. Ik moet erom lachen, terwijl ik me bijna verslik in sprits nummer vijf.

Share Button

Desnoods de hele wereld

Share Button

Sterk literair debuut

Een jonge vrouw gaat op zoek naar de onbekende die dertigduizend euro op haar rekening heeft gezet.

De meeste mensen zouden blij zijn als ze op een dag dertigduizend euro op hun bankrekening kregen gestort. Zo niet Anna Berg, die er nogal van in de war raakt. Is het een fout? Mag ze het bedrag houden? En wie is toch die mysterieuze, gulle gever genaamd J. Cohen? Het duizelt Anna aan alle kanten.

De reden dat Anna ontregeld raakt, is omdat zij het syndroom van Asperger heeft. Typerend is dat het overzicht vaak ontbreekt, vooral wanneer zaken op een onverwachte manier gaan. Terugtrekking, vluchtgedrag, kwaadheid, paniek of een huilbui, kunnen het gevolg zijn. Voor de buitenwereld niet altijd te begrijpen.

De lezer die weinig bekend is met de verschillende vormen van autisme, zal het dan ook vreemd vinden dat Anna niet gewoon de bank belt om opheldering te vragen. Ze doet weliswaar een poging, maar is beter in het beredeneren van een andere oplossing: een reis langs iedereen die zij ooit gesproken heeft. Het zal haar vanzelf bij de gever brengen, denkt ze.

Met een sterke fixatie op het willen oplossen van haar probleem, begint Anna aan haar reis. Zo spreekt ze met naasten, maar ook met mensen die ze al jaren niet meer heeft gezien of gesproken. Gezien haar moeilijkheden in sociaal contact en het hypergevoelig zijn, een bijna onmogelijke opgave, zo blijkt. Maar toch doet ze het en dat is begrijpelijk als de lezer tenminste het motief begrijpt dat in het begin van het boek wordt verwoord door een citaat van Gerrit Komrij:

‘Geluk is een seconde die eeuwigheid wil zijn.’

Desnoods de hele wereld is een uitstekend literair debuut, van de vrouw die sinds 2008 weet dat ze zelf Asperger heeft en eerder het kinderboek De wereld van Piep schreef, ook toen vanuit de behoefte om te delen hoe het voelt om autisme te hebben. Nu dus een boek voor volwassenen, waarin ze er goed in slaagt de vertaalslag van gevoel naar papier te maken.

Ook een boek met een mooie opbouw. Niets wordt van tevoren weggegeven, wat motiveert tot het einde toe nieuwsgierig te blijven en door te lezen. Met behalve de oplossing van het raadsel, ook een onverwachte wending als toetje.

Misschien dat de lezer nog het meest geniet van de stijl van deze vlot geschreven roman. Voorzien van gortdroge en goed gedoseerde humor (‘De sokkenindustrie draait op mensen die hun teennagels niet vijlen.’) mooi bedachte metaforen (‘Ze rook naar onbetrouwbaar’) en heerlijk intellectuele hersenspinsels:

Het vergeetboek. Ik zie het nog levendig voor me. Groot, dik, een beetje vergeeld en helemaal vol met al die dingen die niet direct uitgevoerd of genoteerd waren. Het zat in het hoofd van mijn vader en liet mijn vader dreigen met wat er allemaal in zou kunnen verdwijnen als het niet direct gedaan of opgeschreven werd. Erg verwarrend, want in mijn beeld was het een zeer geordend boek. Het leek me juist heel handig om te hebben. Alles fijn gecategoriseerd. Waarom vond mijn vader het dan zo vervelend als er iets in dreigde te raken?

Al met al een sterk literair debuut dat met veel liefde en zorg is geschreven. Een roman over geloven dat er op een dag iets kan gebeuren, waarvan je pas achteraf door zal hebben dat die gebeurtenis je in beweging heeft gebracht. Een boek dat je maar moeilijk kan wegleggen en dat smaakt naar meer.

Eva Louise Bakker – Desnoods de hele wereld, Uitgeverij Prometheus, Pag. 224, 1e druk, Maart 2019, ISBN 9789044638875, Paperback € 19,99

Eva Louise Bakker (1978) schrijft, tekent en schildert. Met behulp van ervaringen uit haar eigen leven zet zij zich in voor meer begrip en openheid omtrent psychische aandoeningen. Zo publiceerde zij diverse columns en een kinderboek over autisme.

NB. Een interview met Eva Louise is te beluisteren tijdens het programma Maak Kennis Maandag op MeerRadio, maandagavond 25 maart, even na 8 uur.

Share Button