Categorie archief: Columns

Blikken op de wereld

Mannengriep

Share Button

Wat is dat toch met vrouwen? Dat wanneer je als man eens een keer ongesteld bent, ze dan beweren dat jij je aanstelt. Dat de doorgaans begeerlijke wezens je ervan beschuldigen een bijna-doodervaring voor te wenden, zelfs als korsten snot je oogleden bedekken en het uit je oren komt. Waarom dan toch minachtend spotten en roepen: ‘Griep? Mannengriep zal je bedoelen!’

Is het dat de vrouw jaloers is, omdat de schepper de man afleverde zonder maandelijkse update van de hormoonhuishouding? Misschien een vorm van omgekeerd feminisme, waarbij zij zich groter voelt door hem kleiner te maken? Of is een oeroude angst de boosdoener, vervat in het bang zijn dat als vader ziek is, hij niet in staat is om op berenjacht te gaan en er dus geen vlees op de plank komt? Wie het weet mag het zeggen.

Wat de oorzaak van het natrappen ook is, we doen er wijs aan er geen verklaring voor te zoeken. Ook niet voor wat onterecht als aanstelleritis wordt aangemerkt. Want ook al zou het waar zijn dat jongens écht zieker worden van een griep- of verkoudheidsvirus dan meisjes, dan nóg is dat tegen dovevrouwsoren spreken. De Paus proberen te overtuigen dat God niet bestaat, heeft méér kans van slagen.

Maar ja, wat dan? Moeten wij mannenbroeders het ons dan maar laten welgevallen onterecht te worden beschuldigd van aandachttrekkerij? Of in therapie gaan, om in een zweethut ons man-zijn te herontdekken? Of het er toch niet bij laten zitten en in kotsgroen gekleurde hesjes de straat opgaan? Wat is wijsheid?

Op die laatste vraag kreeg ik antwoord tijdens een heuse koortsdroom. En hoewel de meeste dromen bedrog zijn, kwam ik er badend in het zweet achter wat ons kerels te doen staat als we door de vrouwelijke kunne weer eens valselijk worden beschuldigd. Dat is eerst heel diep ademhalen (gebruik wel eerst een neusspray) en daarna zo overtuigend mogelijk zeggen: ‘Maar toch hou ik veel van je’. Ze zal ogenblikkelijk zijn genezen.

Share Button

Daar is ie weer

Share Button

Je moet het me maar niet kwalijk nemen, maar soms leg ik verbanden die er misschien helemaal niet zijn. Van de week bijvoorbeeld, moest ik denken aan de Bijbelse parabel van de verloren zoon (Lucas 15: 11-32), net toen mijn viervoeter ervandoor ging. Meneer had kennelijk Oost-Indische bananen in zijn oren en koos het hazenpad, ondanks het commando ‘Kijk eens’. Het verband met het krijgen van een koekje werd dus niet gelegd.

Heb ik eenmaal een associatie in mijn hoofd, dan is dat voor mijn weinige hersencellen het teken om méér verbindingen aan te gaan. Want van verloren zoon, is het maar een kleine stap naar het nieuws van vorige week, dat de STER erover nadenkt om Loeki de Leeuw uit zijn inmiddels vijftien jaar durende slaap op te wekken. Asjemenou!

En als ik dan lees dat Loeki is gemaakt van hout en stof, dan triggert dat het denken aan het nieuws dat Nederlanders steeds meer hergebruiken, ook al is dat nog niet genoeg, aldus het onderzoek Circulaire economie in kaart. Waarbij me dan opvalt dat het logo van Nederland Circulair! bestaat uit 2 keer de letter ‘c’, inderdaad een niet circulaire letter. Beter had men voor de letter ‘o’, of voor het getal nul gekozen.

En dan zijn we er nog niet, want na het woord ‘gekozen’, gaat het in mijn brein naar het woord ‘kiezen’, waardoor mijn aandacht gaat naar het bericht dat de man die jarenlang homo’s wilde ‘genezen’ van hun geaardheid en beweerde seksualiteit van mensen te kunnen veranderen, nu zelf uit de kast is gekomen. Halleluja.

Intussen vraag je je misschien af, hoe ik met zulke hersenkronkels er ooit in slaag in slaap te komen. Welnu, dat was deze keer vrij makkelijk, want de conversietherapeut zag ik als een verloren zoon, evenals mijn hond die na een uur van de vrijheid te hebben genoten, vrolijk kwispelend naar de voordeur liep. Dus was de cirkel rond en vielen we samen op de bank in slaap.

Share Button