Categorie archief: Columns

Blikken op de wereld

Schuilen alleen nog wel

Share Button
Column

Vraag jij je ook weleens af of de halve wereld zo langzamerhand niet gek is geworden? Ik wel. Laatst nog, toen we konden zien dat de halve hoofdstad zich verzamelde, omdat er een Amsterdammer was doodgegaan. Waarom kwamen daar zoveel mensen op af? Omdat het zo’n aardige man was. Alles goed en wel, maar als lieve bestuurders dun gezaaid zijn, dan is onze samenleving wel heel erg in de war.

En was dit nu maar een uitzondering, maar helaas. Want als je je ogen en oren de kost geeft, dan zie je de verwarring overal. Dan lees je bijvoorbeeld dat de aanpak van verwarde mensen nog steeds onvoldoende is, dat hoge omes bij de politie iets doen wat verdacht veel lijkt op stelen en dat ene Mick Jagger op Instagram een filmpje zette waarop hij Frans Bauers Heb je even voor mij zingt. Totaal in de war dus.

Kan het nog gekker? Nou, reken maar. Want kijk maar eens naar wat het Schoolbestuur Stichting Jongleren uit Heemstede doet. Deze herfstvakantie is men met alle schooldirecteuren op studiereis naar New York. Dus eerst op het Malieveld staan te blèren dat er miljoenen peso’s bij moeten en dat de werkdruk hartverzakkend hoog is, om vervolgens in polonaise af te reizen naar dat land waar ze slechter onderwijs geven dan hier, om diezelfde peso’s over de Hudson te smijten. In hun vrije tijd, ook dat nog. Toen ik het hoorde, snotterde ik er een complete doos tissues doorheen.

Maar beste Jeroen, zeg je dan, het is toch niet alleen maar kommer en kwel? Als het glas halfleeg is, is ie toch ook halfvol, net zoals ieder nadeel z’n voordeel heeft? Dus lieve Jeroen, kan het zijn dat je zélf in de bonen bent en erwten plukt? Héél misschien? Een ietsepietsie?

Welnu, beste lezer, ik kan je melden dat mijn psycholoog mij vanochtend zei, dat ze niet anders kon dan concluderen dat ik geestelijk kerngezond ben. Herhaalde en nauwgezette observatie en de score van een door mij ingevulde, wetenschappelijk betrouwbaar en gevalideerde vragenlijst, toonde dit aan. Maar barst gerust in lachen uit of slaak een zucht van verlichting en kruis aan wat je voorkeur heeft. Zelf deed ik het allebei.

Als ik dit schrijf zie ik dat onze Jack Russell bij mijn vrouw op schoot probeert te kruipen, terwijl ze aan tafel zit te eten. Ondanks de afspraak dat we zoiets niet toestaan, is mijn schat toch even in de war. Ze twijfelt of ze het zal gedogen, omdat het beest er volgens haar uitziet als een – jawel – schattig konijntje. OK, het is duidelijk: vluchten kan niet meer, ik zou niet weten hoe. Maar schuilen misschien nog wel. De vraag is alleen: waar?

Share Button

Lachen om een kameel

Share Button

Terwijl half Holland bakt en eenzame boeren zoeken naar een vrouw, zoekt een ander deel van Nederland het geluk laag bij de grond. Op een matje, waar men zich in allerlei bochten wringt om standjes als ‘halve kameel’ uit te voeren. Een yoga-oefening die wat mij betreft ook ‘dood vogeltje’ had mogen heten.

Mijn idee om dit te filmen, beantwoordt ze met een gevaarlijk klinkend ‘Waag het eens’. Dat wordt dus geen kijkcijferhit op YouTube. Wel richt ze zich kreunend op, omdat het kijken naar de instructievideo, niet goed samengaat met het met je kanis op de plavuizen liggen. Nu ik dit zo zie, moet ik ineens denken aan een bevalling. Een heel zware.

Ach ja, geluk. Vooral de westerse mens jaagt het na, dus ook al die hoog opgeleide vrouwen bij wie yoga nogal in trek is. Overigens niets mis mee en ik maak het rollebollen dan ook niet belachelijk, al was het maar om te voorkomen dat hordes intelligente vrouwen mij ontvrienden. Ik juich de judo-light dan ook van harte toe, al zeg ik er wel eerlijk bij dat ik de poesjes en de pasjes eromheen niet helemaal, of liever gezegd: helemaal niet, serieus neem.

Wat bijvoorbeeld te denken van de bewering dat moderne yoga stoelt op een oeroude traditie van oosterlingen? Dat blijkt dus lariekoek te zijn. En gelukkig maar, want je moet er toch niet aan denken dat we de yogi’s van duizenden jaren terug zouden moeten geloven. Ze beweerden dat je tijdens het kameelbuigen de voortplantingssappen inwendig langs de ruggengraat omhoog moest brengen, naar een plek tussen de wenkbrauwen. Dat kan volgens mij veel eenvoudiger.

Dus beste mensen, yoga gerust je gang. Spreid je matje, of van mijn part twee, zodat je bij het uit balans raken alsnog op je pootjes terecht komt. En heb vooral ook veel plezier, maar verwacht er anderzijds niet teveel van. Natuurlijk is een portie rekken en strekken gezond, maar niet overdrijven. Waarom niet? Omdat, zo lees ik in NRC, volgens de wetenschap er nog geen harde conclusie kan worden getrokken dat yoga een wondermiddel is. Dus geloof al die zweverige praatjes niet, want dat is hetzelfde als geloven dat koffie lekkerder smaakt omdat de verpakking zachter is, zoals Douwe Egberts al een tijdje suggereert.

Intussen heeft de door mij bekeken vrouw haar partijtje ‘in de knoop, uit de knoop’ hervat. En mij wordt verteld dat ze de ‘zonnegroet’ doet, precies op het moment dat het buiten met bakken tegelijk uit de lucht valt. In de verte hoor ik een kameel lachen.

Share Button