Categorie archief: Recensies muziek

Voor jou beluisterd

Recensie muziek

Share Button

Vakkundig eerbetoon aan moeder

 

CatherineRussell_BringItBackCatherine Russell – Bring it Back

Het vijfde album van Catherine Russell is uit. En wat voor een! Op ‘Bring it back’ staan nummers uit de periode van de vroege jazz, swing en rhythm & blues, die door de Amerikaanse op vakkundige wijze een tweede leven wordt gegeven.

Russell krijgt haar muzikaliteit zowel via de genen als via de paplepel mee. Haar vader, Luis Russell, was pianist en werkte lang samen met Louis Armstrong. En haar moeder, Carline Ray, was bassist, gitarist en zangeres die in de jaren ‘40 furore maakte in de vrouwenbigband International Sweethearts of Rhythm.

In 2006 komt Russells debuutalbum ‘Cat’ uit. Dit gebeurt na een periode waarin ze een veelgevraagd achtergrondzangeres is bij grootheden als David Bowie, Paul Simon en Madonna. Dat het de juiste stap is om solo te gaan blijkt wel, want kenners zijn direct onder de indruk.

Nu dus een nieuw album met standards van de hand van o.a. Steely Dan. Tijdens de opnames werd Russell bijgestaan door haar vaste ploeg. Samen met een tienkoppige band togen zij aan het werk.

Het album kwam uit bij Jazz Village, een sublabel van het grotere Harmoni Mundi dat bekend staat om z’n hoge kwaliteit. Russell dook o.a. in de schatkist van haar vader en ontdekte zo een nog niet eerder uitgegeven werk (‘Lucille’). Verder zijn stukken te horen van blues-iconen Esther Philips, Al Hibbler, Wyonie Harris en Willie John.

Dat het een goed album is komt in de eerste plaats door de stem van Russell. Ze zingt zuiver en rechttoe rechtaan, zonder allerlei trucs uit te halen waar veel jazz-zangeressen nogal eens mee wegkomen. Dat haar stem vol en rijk is, hoor je vooral wanneer het volume omhoog gaat.

Wat ook goed is, is dat de muziek in dienst staat van de zangeres. Daardoor komen de verhalen van haar liedjes goed over. Daarnaast beschikt Russell over een goed gevoel voor timing en weet ze de balans te vinden tussen rauwe emoties en humor.

Ten slotte is de reeks nummers niet alleen afwisselend qua tempo en gebruik van verschillende muziekinstrumenten, ze liggen ook nog eens lekker in het gehoor. Zo blijft ‘Bring it back’ snel hangen en kun je bij ‘I’m sticking with you baby’ je ledematen niet in bedwang houden.

Al met al een heerlijk en kwalitatief goed album. Om te waarderen, ook wanneer je misschien weinig op hebt met vroege jazz, swing of rhythm & blues. Mocht dat zo zijn, laat Russell je dan verleiden met haar stralende lach. Je zult haar er achteraf dankbaar voor zijn.

Catherine Russellsterren 9

Catherine Russell – Bring it back

Label: Jazz Village / Harmonia Mundi

Release: 1 februari 2014

Prijs: € 18,99

Nb. Catherine Russell treedt op 25 mei 2014 op in de North Sea Jazz Club in Amsterdam.

Met dank aan muziekkenner Raymond Stoop, die wees op het uitkomen van het album.

Share Button

Recensie Muziek

Share Button

Een oude vriend streelt de oren

 

David-Crosby-CrozDavid Crosby – Croz

Ooit maakte hij deel uit van de wereldberoemde bands The Byrds en Crosby, Still, Nash & Young. Inmiddels is hij 72 maar nog lang niet uitgeblust. Een klein wonder gezien het overmatige gebruik van drugs en alcohol. We hebben het over de rebelse David Crosby.

Het vorige soloalbum van Crosby verscheen alweer 20 jaar geleden. Nu dus een nieuw album dat kortweg ‘Croz’ heet. Geproduceerd en geschreven met zijn zoon James Raymond. Ze werkten er 2½ jaar aan, waarbij pa ’s nachts op de bank van zoonlief sliep.

Na het werken zijn de vruchten daar: 11 nieuwe nummers met harmonieuze zangpartijen, subliem gitaarspel en prachtige songs. Kortom het bekende Crosby geluid, dat vooral de fans zeer zal aanspreken.

Ook Crosby zelf is er zeer tevreden over. Sterker nog, hij zegt dat het behoort tot zijn beste werk. Verder zegt hij dat hij dit album wilde maken omdat het in hem borrelde, hij toe was aan een uitdaging en hij weer het podium op wilde. De plaats waar hij het liefste staat.

Alle nummers hebben het kenmerkende Crosby-geluid. Te horen zijn verrassende gitaar-tunings, opmerkelijke jazzy akkoorden en – uiteraard – meerstemmige samenzang. Je waant je direct terug in de jaren 70.

Een van de mooiste nummers is What’s broken, een nummer waar één van de beste gitaristen van de wereld, Mark Knopfler (Dire Straits) een prachtige partij meespeelt. Ook Holding on to nothing, met trompetspel van de wereldberoemde trompettist Wynton Marsalis, is prachtig. Echter, degene die vooral hecht aan het ‘oude’ geluid, vindt Radio misschien het beste nummer. Het ligt lekker in het gehoor, blijft dus snel hangen en heeft een aangename beat.

Zijn de andere nummers minder? Zeker niet. Al moet je wel dieper duiken om de diepere lagen te vinden. Maar dat loont de moeite. Pas dan hoor je teksten met maatschappelijke betrokkenheid (over prostituees in If she called en drone-aanvallen in Morning Fallen), mooie combinaties van verschillende instrumenten (samenspel van elektrisch en akoestisch gitaar in The Clearing) en karakteristieke meerstemmige melodieën (Dangerous Night).

Al met al een prachtig album. Misschien wel het beste te beluisteren als je op een donkere avond in de auto over de snelweg rijdt. Op weg naar een verre bestemming, of om te verdwalen. In ieder geval zeer geschikt om even de tijd te doen vergeten in deze haastige wereld.

sterren 9

Crosby collageDavid Crosby – Croz

Blue Castle Records

31 januari 2014

CD 17,99

Share Button