Column

Share Button

VerkeerBinnen de bezorgde kom

Hoewel ik Lia niet ken, ken ik wel haar probleem. En zoiets schept een band. Vandaar dan ook dat de noodkreet van Lia me aan het hart gaat.

Lia woont net als ik, in een 30 km-zone. Heel verkeersveilig. Nou ja, in theorie dan, want elke dag rijden er potentiële kindermoordenaars door de wijk. Snelheidsduiveltjes die een onlosmakelijke band hebben met het gaspedaal.

Om nu te voorkomen dat het nogal uitgestorven raakt in de wijk, vraagt Lia via de Facebookpagina van ons dorp, hoe de rijdende eigenrechters een halt toegeroepen kan worden. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat ook de laagvliegers zich aan de maximumsnelheid houden?

Dat Lia en ik niet de enigen zijn die ons zorgen maken, blijkt wel uit het feit dat er direct veel dorpsgenoten reageren. Zij dragen allerlei hartverwarmende adviezen aan. Al moet ik wel bekennen dat het me bij het advies van Mandy toch enigszins koud wordt om het hart. Mandy zegt namelijk dat afspraken maken met de buren – een eerder advies van Toine – geen zin heeft. In plaats daarvan bijt ze de hardrijders toe dat, mochten ze haar kind aanrijden, zij ze dan persoonlijk komt afmaken. Je kan maar duidelijk zijn.

Toch gaat mijn voorkeur uit naar een iets subtielere aanpak. Dus ook niet naar die van Henri, die adviseert om een fiets voor een te hard rijdende auto te gooien. En als de bestuurder dan uitstapt fijntjes opmerken dat de fiets ook een klein kind had kunnen zijn. Ongetwijfeld een effectieve methode, ware het niet dat ik dan in het vervolg moet lopen naar de bakker. Of stelt Henri zijn fiets soms beschikbaar?

Wat dan wel? Moeten we van die plastic mannetjes met zo’n lullig vlaggetje aan de kant van de weg zetten, zoals Eileen zegt? Of misschien spandoeken knutselen met kinderen uit de buurt? Of nog beter, de wijk tot voetgangersgebied verklaren en een paard en wagen heen en weer laten rijden als shuttlebus? Leuk en ludiek, maar het is zo’n gedoe.

Gedoe, want plastic mannetjes worden omver gereden, kinderen hebben geen tijd voor knutselen (ze moeten naar viool-, piano- of hoboles) en je zal net zien dat de helft van de mensen allergisch is voor paarden. Om over de paardenpoep nog maar te zwijgen.

Nee Lia, ik vrees dat er maar één ding op zit en dat is verhuizen. Verhuizen naar een plek op aarde waar geen auto’s kunnen komen. Of de rest van je leven binnen blijven, dat kan natuurlijk ook. Hoe dan ook, ik beloof je in ieder geval elke dag even een berichtje via Facebook te sturen over hoe het gaat in de wijk. Blijf je toch nog op een beetje op de hoogte. Afgesproken?

30 km-zone

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *