Column

Share Button

His masters vinylGoed snik

Er zijn mensen die beweren dat ik een afwijking heb. Dat het niet normaal is dat zo’n gezonde Hollandse jongen als ik, een paar keer per week lijstjes maakt. Ze vinden zoiets onbegrijpelijk. En al helemaal omdat ik ze ook nog op mijn site zet. Sinds vorige week.

Ik weet het. Bepaalde eigenaardigheden kun je maar beter geheim houden. En dat zou ik ook zeker doen als ik postzegels zou verzamelen. Dat doe ik dus niet, hoewel ik toegeef dat ik wel ieder jaar een velletje kinderpostzegels koop en die bewaar. Maar dat telt niet.

Wat ik sinds kort wél verzamel zijn feitjes. Feitjes aangaande een bepaalde datum en voor zover het de geschiedenis van de popmuziek en de radio betreft. Zo keek ik vorige week naar wat er in het verleden op 5 maart gebeurde.

Op die datum in 1955, verschijnt Elvis Presley voor het eerst op de kijkbuis. Goed, nu niet bepaald een historische gebeurtenis met een grote ‘H’ en het valt in het niet bij het feit dat R.E.M. op 5 maart 1992 een prijs krijgt voor het lied ‘Losing my religion’. Maar toch, het is gebeurd en heel even denk je: ‘Zo lang geleden alweer?’ Of sla ik nu door?

Of ik doordraaide, dat vroeg ik me inderdaad af. Om een antwoord te krijgen moet je dan niet bij je naasten zijn. Niet omdat ze geen eerlijk antwoord zouden willen geven – dat willen ze best – maar omdat ze dat eenvoudigweg niet kunnen. Ze zien namelijk meer dan je lek en gebrek, waardoor er onder aan de streep een positief saldo overblijft. Althans, bij mij dan.

De wetenschap is wat dat betreft beter, want objectiever. Vandaar dan ook dat ik daarin het antwoord zocht op mijn vraag of mijn lijstenmakerij zou vallen in de categorie ‘gestoord’. Ik hoefde gelukkig niet lang te zoeken en kreeg een verrassend antwoord.

Wat blijkt is dat het ophalen van herinneringen – want dat is in feite wat ik doe – niet typisch iets is voor oudere mensen. Als je weet dat ik de 50 ben gepasseerd, begrijp je hoe gelukkig ik daarmee ben. Het betekent dat ik nog niet aan het aftakelen ben. Mentaal gezien dan.

Daarnaast – en dat is het mooiste – blijkt dat positieve herinneringen ophalen, goed is voor de gezondheid. Volgens psycholoog en gelukscoach Onno Hamburger komt dit omdat bij positieve gedachten het verjongingshormoon DHEA vrijkomt, er meer bloed naar de neocortex stroomt en de hartslag regelmatiger wordt. Je voelt je daardoor rustiger, helderder, creatiever, productiever en blijer. Joepie dus.

Je begrijpt dat er na het ontdekken van dit alles bij mij een last van mijn schouders viel. Oké, het maken van die historische lijstjes is dan misschien gek, maar ik kan nu tenminste zeggen: gek zijn is gezond. Wat trouwens ook de titel is van een nummer op het debuutalbum van Stef Bos dat in 1990 uitkwam. Weliswaar niet op 5 maart, maar dat doet nu even niet ter zake.

Vinyl

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *