Column

Share Button

Zoals Fatima

SamenEindelijk goed nieuws over hoe mensen reageren als er vluchtelingen in de buurt komen wonen. Verheugend nieuws, dat komt vanuit de Tilburgse wijk Fatima, waar de gemeente 400 ontheemden in een voormalig bejaardenhuis wil onderbrengen. Opmerkelijk is dat voor- en tegenstanders de handen ineen sloegen.

Dit nieuws is niet alleen plezierig en verrassend, maar ook een hele opluchting. Want lieve hemel, het leger laagbegaafden dat de laatste tijd de media besmeurde met het uitbraken van allerlei vuil, leek alsmaar te groeien. Alsof de bruin- en zwarthemden uit de jaren ’30 en ’40, massaal aan het reïncarneren waren geslagen. Je zou bijna emigreren.

Verhuizen hoeft echter niet, want in Tilburg bewijst men dat het mogelijk is de saamhorigheid in de wijk te bewaren. Dat lukt omdat zowel voorstanders, twijfelaars als tegenstanders, afspraken om bij hun verschillende acties rekening te houden met elkaar. Dat de een de vluchtelingen welkom heet, terwijl de ander tegen de gemeente procedeert, hoeft elkaar niet te bijten.

Toen ik tijdens het kijken naar Nieuwsuur de wijkbewoners zo om de tafel zag zitten, moest ik denken aan wat Stephen Covey schreef in De 8ste eigenschap*. Daarin maakt Covey niet alleen duidelijk hoe het komt dat sommigen steigeren, maar ook legt hij uit op welke manier opponenten elkaar kunnen vinden. Is vrij eenvoudig.

Eerst neemt Covey de bestuurders onder de loep. Hij signaleert dat bobo’s mensen vaak managen, alsof het dingen zijn. Te zien in Tilburg, waar de bewoners blij mochten zijn dat er nog een voorlichtingsavond werd georganiseerd. Nou, niet dus, want velen waren beledigd omdat men zich niet gehoord voelde.

Maar wacht even, zegt Covey, want je kunt wel jammeren omdat je als oud vuil wordt weggezet, maar dan maak je een denkfout. De fout te denken dat leiderschap (dat is: het heft in handen hebben), is voorbehouden aan een officiële functie. Dan denk je dat die hoge heren het maar moeten oplossen. Is lekker makkelijk, totdat het ‘au’ doet natuurlijk.

Heel anders wordt het, zegt Covey, als je je overgeeft aan het innerlijke verlangen dat iedereen heeft: ertoe willen doen en iets willen bijdragen, of dat nu thuis is, op het werk, of in de maatschappij. Toegepast op de opvang van vluchtelingen: dan ga je niet raaskallen achter in een zaaltje, kogelbrieven sturen, of met je vetkwabben voor de auto van een staatssecretaris liggen. Nee, dan werk je aan een oplossing waar – let op! – iedereen beter van wordt.

Natuurlijk, samenwerken is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Maar nog altijd beter dan meegaan in het eeuwige geklaag van bijvoorbeeld die azijnplasser uit Venlo, die een nepmaatschappij voor ogen heeft als waarin zijn Israëlische vriendjes leven. En dan zeker met een mitrailleur op je rug door de wijk moeten fietsen. Nee bedankt. Dan woon ik liever in Fatima. Wat jij?

Samen2* Covey, S.R., De 8ste eigenschap. Van effectiviteit naar inspiratie, Amsterdam, Business Contact, 2005

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.