Column

Share Button

eltonbDe zomer voorbij

Gelukkig, de zomer is voorbij. Gelukkig? Ja. Niet omdat ik wacht op ene Jan Smit wiens zomer ook voorbij is. En al helemaal niet omdat The Voice weer is begonnen. Wat dat betreft mag het seizoen worden doorgespoeld. Maar ik ben blij omdat de nieuw muzikale oogst eraan komt.

Mijn God wat was het afzien deze zomer. De muziekbusiness wist er maar bar weinig uit te persen en wat er verscheen was vaak van het niveau bagger. Leuk zo’n hogere downloadsnelheid – Ziggo bedankt – maar wat heb je aan verhoging van de maximum snelheid als je een Trabant hebt? Precies.

De oplettende burger merkt natuurlijk direct op dat de muziekbranche in crisis is, juist dóór het downloaden. Is voor een deel waar. Maar áls je als label iets uitbrengt, doe het dan goed. Want wie heeft er in vredesnaam behoefte aan niet op te poetsen liedjes van een stel vibrerende bejaarden die zich een halve eeuw geleden The Beach Boys noemden? Wouldn’t it be nice? Nou, nee dus.

Nog erger. Elton John komt met een nieuw album, genaamd Diving board (duikplank). Toegegeven, het zijn geen ouwe moppies. Maar ze worden wel door Elton gezongen alsof hij met alle geweld – alleen geschikt voor 16 jaar en ouder – uit de dood is opgewekt. Had niet iemand na het uitblazen van Candle in de wind, ook Eltons muzikale carrière kunnen uitblazen en hem daarna met rollator en al van de duikplank af kunnen duwen? Of heeft Sir John de imitatiegeluiden van een zeekoe misschien tegen zijn zin en onder bedreiging van een Smith & Wesson Magnum 500 opgenomen? Hoe dan ook, het is niet om aan te horen. Soms wil je dat je doof bent.

Maar wat zeur ik? De zomerse komkommer en kweltijd is voorbij en er gloort licht aan de horizon. En keuze te over. De nieuwe Katie Melua is om in te bijten, de stem van Gregory Porter maakt zelfs de hardste ziel weer zacht en Birdy sluit je direct in je armen, al was het alleen maar omdat haar gezicht erom vráágt getroost te worden. People help the people? I’m on my way baby!

Begrijp me niet verkeerd. Ik heb niets tegen ouwe meuk. Sterker nog, de laatste cd van Joe Cocker – om maar eens een beroemde mummie te noemen – heb ik grijs gedraaid. Maar daar zit tenminste nog leven in. Eigenlijk is Joe gewoon een jonge god in een oud lichaam. Een boom die op omvallen staat, maar waar nog wel ieder jaar vers groen blad aan groeit. In herfsttermen: Joe is bokbier zonder houdbaarheidsdatum.

Bij het drinken van dat gerstenat wil je natuurlijk geen Elton op de achtergrond horen, die in doodsangst kreunt Don’t let the sun go down on me. Dus Elton, neem ook een biertje, speel desnoods een deuntje op die rammelkast van je, maar houd verder je kop dicht.

collageelton

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.