Overtijd

Share Button

column-overtijdStoppen op je hoogtepunt, is niet altijd een dieptepunt. Let wel, ik doel daarbij niet op de vleselijke gemeenschap, of op een slap aftreksel daarvan. Wel heb ik het over die artiesten, bij wie de uiterste houdbaarheidsdatum allang is overschreden.

Te lang doorgaan doet bijvoorbeeld zanger Meat Loaf, die in 1978 een wereldhit had met Paradise by the dashboard light. Een lied dat hem notabene voor een kater waarschuwt. Had de vleesgeworden gehaktstaaf in zijn popsong geloofd, dan had hij het daarna bij acteren gehouden.

Maar nee, terwijl wij al decennia bidden for the end of time, perst meneer er nog maar weer eens een studioalbum uit (het 13e). Opmerkelijk: met een titel die op zelfoverschatting wijst. Vrij vertaald heet het: Ik doe me beter voor dan ik ben. Ik had het niet beter kunnen verwoorden.

Maar gelukkig is er ook goed nieuws, want Onze Lieve Heer liet het geplande concert van 1 maart in Ahoy Rotterdam niet doorgaan. Niet door stembandproblemen (daar had Meatboy al last van bij zijn geboorte), maar door de gehaktbal een paar keer op het podium in elkaar te laten zakken. Dag microfoon, hallo rollator.

Probleempje is wel dat het ter aarde storten, bij de filosofie van Meat Loaf past. Of zoals hij in 2003 zei: ‘De meeste rockbands denken dat het voldoende is gewoon liedjes te spelen. Ik niet. Mensen moeten meegesleept worden in een drama’.

Nou, een drama is het zeker, maar gelukkig lijkt het feestbeest dit nu ook te beseffen. Alhoewel je het bij Meat Loaf nooit zeker weet, want misschien denkt hij er morgen weer anders over na een nachtje Let me sleep on it.

Maar hoe zit het eigenlijk met de bekende Nederlanders? Nou, die stoppen vaker op tijd. Zo hing Tatjana Simic haar bos hout aan de wilgen, omdat ze geen vergane glorie wilde worden (waarbij ik me dan wel direct afvraag: welke glorie?). En ook radio-dj Giel Beelen houdt het bij 3FM voor gezien, nadat hij eerder tijdens een live-uitzending boyband Mainstreet over een dieptepunt heen hielp, richting het afvoerputje welteverstaan (overigens terecht, want vals krijsende pubers moet je geen hoop geven op een hoogtepunt als dat er überhaupt niet in zit).

Een uitzondering is Jan Smit. Alhoewel het er eerst op leek dat onze vrolijke Volendammer over een gezond portie zelfkennis beschikte door te zeggen: “Het wordt alleen maar minder als je ouder wordt”, boorde hij de hoop direct de grond in door eraan toe te voegen nog tien jaar te zullen doorgaan. Waarom? Omdat hij denkt dan pas voldoende poen te hebben om van zijn kinderen te kunnen genieten, bijvoorbeeld door met ze op safari te gaan.

Leuk bedacht van je Jan, maar zo werkt het natuurlijk niet. Ik bedoel, je kinderen zien je over tien jaar aankomen, de man die jarenlang alleen op zondag het vlees, eh… pardon de vis sneed. Dus als ik jou was, zou ik als de wiedeweerga olifanten gaan snuffelen. Voor mijn part voor altijd. Om te voorkomen dat je over tien jaar in de spiegel kijkt en moet zeggen wat je nu over veel andere artiesten zegt: ‘Je had er tien jaar geleden mee moeten ophouden’. Doe het Jan, want het is overtijd. Ja Jan, nu al.

meat-loaf-paradise-by-the-dashboard-light

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *