Prijsbewust

Share Button

Sinds er in het Witte Huis in Washington een idioot zit die in één week meer woede opwekte dan zijn voorganger in acht jaar tijd, er in het Torentje een premier huist die met briefjes rechtse derrie over het volk uitstort en er een minister opstapte die zich verdedigde met een argument dat hetzelfde is als beweren dat het niet erg is als je vreemdgaat, zolang je vriendenkring er maar van op de hoogte is omdat je dan tegen je vrouw kan zeggen dat het oud nieuws is, zou je bijna vergeten dat er in de wereld ook nog andere opmerkelijke zaken spelen. Behalve dat de zin hiervoor mijn langste openingszin ooit is, valt ook op dat er steeds meer en steeds vaker, prijzen worden uitgereikt. Heerlijk!

Mieters was bijvoorbeeld de uitreiking van de trofee voor de politicus van het jaar, gegeven aan de afgetreden PvdA-lijsttrekker Diederik Samsom. Niet door de parlementair journalisten zelf, want die konden niet kiezen, maar wel door zijn eigen medewerkers, verenigd in de groep Team Doorknokken.

Het team sleepte de prijs in de wacht na betaling van bijna 1200 euro. Ja, je leest het goed: de trofee werd gekocht. Behalve dat het bewees dat het beter was geweest als de groep zich Team Tot Elke Prijs of Team Tegen Beter Weten In had genoemd, toonde het ook aan dat goede wijn geen krans behoeft, maar slechte kennelijk wel. Proost.

Wat het geval Samsom in ieder geval duidelijk maakt, is dat een award, ring of bokaal niet per se iets zegt over het goede of het schone. Dat het dan toch wordt gedaan is dan ook vooral een kwestie van marketing, zoals dat vroeger ging bij de herbergen die niet bijzonder in trek waren. Men hing er een krans aan de deur om klanten te lokken. De Michelinster avant la lettre.

Maar moeten we ons eigenlijk zorgen maken over al die prijssmijterij? Nee. In de eerste plaats omdat er zoiets bestaat als devaluatie. In gewoon Nederlands: hoe meer prijzen, hoe minder waard. Het is net als met al die talentenjachten op televisie: als er teveel van zijn, verdwijnen ze vanzelf.

En dan nog, dan zijn er alleen al in Nederland meer dan honderd literatuurprijzen. Dat geeft niet, want je maakt natuurlijk zelf wel uit of je de winnaar van pak ‘m beet de Libris Literatuurprijs te pruimen vindt. Immers, de schoonheid der vrijster ligt nog altijd in ’s vrijers oog.

Enfin, intussen is het campagnetijd geworden en staan veel politici te trappelen om jou wijs te maken dat er iets aan de hand is in het land, zodat ze zichzelf kunnen aanprijzen als dé oplossing voor het door henzelf geschapen probleem. Leuk geprobeerd, maar daar trapt een prijsbewust mens als jij dus niet in. Althans, dat hoop ik.

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *