Tagarchief: 11 maart

Chocoladegreep

Share Button

Hij zegt dat hij er misschien last mee krijgt. Met het met mij bespreken van zijn probleem.

‘Maar dat moet dan maar, want last heb ik er sowieso al van.’

‘Van wat?’

‘Van het worden bestolen. Daar moet een einde aan komen. Ik ben het zat. Ik trek de rode kaart.’

Vanmorgen was het weer zover. Hij zette koffie in de keuken en terwijl het bruine vocht druppelde, zocht hij naar een stukje chocola. Omdat de koffie dan lekkerder smaakt. Om even later te ontdekken dat de overblijfselen van de reep die hij eergisteren kocht, hun laatste rustplaats hadden verlaten. Waren verdwenen, in een ander donker gat.

‘Zorg er dan voor dat je genoeg spul in huis hebt.’

Waarop hij zegt dat hij dat vroeger ook deed. Tot die dag kwam dat zijn vrouw en hij verstandig werden. Vanaf toen was er nog maar één grote Verkadereep per week. Een kwestie van gezond verstand.

‘Goed geregeld.’

Hij knikt.

‘Maar wat nu, als aan het einde van je reep de week nog niet op is?’

‘Dan moet je wachten.’

Wat hem één keer niet lukte, toen hij zich vergreep aan de chocola van zijn dochter.

‘Nu, tien jaar later, weet ze het nog steeds.’

In zijn stem hoor ik resten van spijt.

‘Maar’, zegt hij er direct achteraan, ‘dat was omdat die plak mij al een maand lang lag aan te staren. Pure uitlokking, dus dat telt niet.’

Terwijl ik glimlachend mijn koffie wegslurp, luister ik naar wat hij nog meer te vertellen heeft. Dat hij steeds vaker misgreep. Waarna hij zijn stukken verborg. Achter het snijplankje op het aanrecht, in een lege verpakking voor koffiefilters van Albert Heijn en zelfs in de zak hondenvoer.

‘Slim’, zeg ik lachend.

Uiteindelijk werden al zijn camouflages ontmaskerd en moest hij op zoek naar andere schuilplaatsen en methoden. Zo probeerde hij de zolder, maar dat was nogal een gedoe. Moest je bij stevige trek eerst twee trappen op, om daarna met lege handen naar beneden te komen: vergeten waar het lekkers ook alweer lag.

‘Dan heb je natuurlijk al gegeten en gedronken.’

Nu we een tijdje zitten en ik zijn blikken weeg, realiseer ik me dat de situatie hem toch zwaarder valt dan ik aanvankelijk dacht. Dus onderdruk ik mijn jolige toon.

‘Heb je het er al eens over gehad met je vrouw en kinderen?’ vraag ik zo serieus mogelijk.

‘Wat?’ reageert hij verbaasd. ‘Je denkt toch niet dat zij mijn chocola stelen?’

‘Niet dan?’

‘Welnee man. Mijn kinderen doen zoiets niet. Zijn ze veel te lief voor. En mijn vrouw is op dieet, dus die kan het ook niet zijn’.

Verrast door zoveel naïviteit, kijk ik hem aan. Waar een flinke schep ongeloof bovenop komt, als hij vervolgens beweert dat de boosdoeners de kaboutertjes zijn. Dan houd ik het niet meer.

‘Ha, ha, ha! De kaboutertjes. Ja, die is goed. Die puntmutsen die het bij mij al meer dan een kwart eeuw verdommen om eens een keer de afwas te doen. Hilarisch!’

Nadat ik mijn lachtranen heb weggeveegd, zie ik dat er voor hem nog steeds niets te lachen valt. Waardoor het er steeds meer op lijkt dat dit geen grap is. Zeker nu hij diep zucht, zich met zijn handen op de knieën omhoog drukt en gebogen naar de eettafel loopt. Met zijn laptop komt hij terug.

Even later zie ik beelden, wazige beelden van een bewakingscamera. Het lijkt wel Opsporing Verzocht. Maar duidelijk genoeg om te kunnen zien hoe een kleine gestalte met puntmuts en baard, een greep doet in de kast. Ik geloof mijn eigen ogen niet en kijk mijn vriend verbijsterd aan.

‘Kun jij mijn verhaal misschien publiceren?’ vraagt hij. ‘Misschien dat een van je lezers weet wat ik moet doen.’

Welnu beste lezers, bij deze. Ik krijg er misschien last mee, maar dat moet dan maar.

 

Share Button

Pop- & Radiohistorie

Share Button

11 maart

Wereldomroep1927 – Philips start in samenwerking met de overheid, met uitzenden via de korte golf. De programma’s zijn gericht op Nederlanders in Nederlands-Indië. Later blijkt dit de voorloper van de Wereldomroep te zijn.

Een paar weken later is het succes van de zender doorgedrongen in de rest van het koninkrijk. Ook Koningin Wilhelmina onderkent dit en spreekt op 31 maart de luisteraars in de koloniën toe.

Teddy-Scholten1959Teddy Scholten wint in het Franse Cannes het Eurovisie Songfestival. Zij doet dit met het liedje Een beetje, dat is geschreven door Dick Schallies en Willy van Hemert.

Aan deze 4e editie doen 11 landen mee. Engeland wordt 2e met Sing Little Birdie door Pearl Carr en Teddy Johnson. Derde is Frankrijk met Qui Qui Qui, gezongen door Jean Philippe.

Scholten krijgt voor haar zege van de NTS een bedrag van 500 gulden.

Otis-Redding-Sitting-On-The-Do-19671968(Sittin’ on) The dock of the bay van Otis Redding, krijgt in de VS de gouden status. Redding neemt het nummer op 7 december 1967 voor het grootste gedeelte op. Het laatste couplet heeft hij nog niet geschreven en daarom neemt hij het neuriënd op.

Als Redding drie dagen later terugkeert van een optreden, komt hij bij een vliegtuigongeluk om het leven. Producer Steve Cropper besluit het neuriën niet te verwijderen en het zo te laten.

Aldus wordt Sittin’on postuum de grootste hit voor Redding. Vanaf 16 maart 1968 staat het 4 weken op de 1e plaats.

shockingblue-inkpot1972 – De single Inkpot van de Haagse formatie Shocking Blue, komt op 27 binnen in de Top 40. Het bereikt uiteindelijk de 5e plaats en staat op het gelijknamige 5e album van de band.

BB King en U2 b1989 – Tijdens een optreden van B.B. King op een Blues Legend show in Dublin, stapt U2 onverwachts het podium op. Samen met de King brengen zij het nummer When love comes to town.

Het nummer komt te staan op het album Rattle and Hum, waarop B.B. King meespeelt als gastmuzikant.

Alice Gompie1995 – De nieuwe nummer 1 in de Top 40 is Who the … is Alice van Gompie. Gompie is de naam van een Nijmeegs café, dat wordt gebruikt door Peter Koelewijn.

De hit van Smokie, Livin’ next door to Alice, wordt in het café regelmatig gedraaid. Op het moment dat de naam Alice klonk, is het gebruikelijk dat diskjockey Onno Pelser het volume wegdraait, waarop het hele café schreeuwt Alice, who the fuck is Alice?

Als Rob Peters, directeur van platenmaatschappij RPC, op een avond in café Gompie aanwezig is en het schouwspel bekijkt, realiseert hij zich dat hiermee een hit te behalen is. Hij benadert zijn vriend Peter Koelewijn en een dag later wordt de plaat opgenomen.

De single wordt een grote hit in de Benelux en in enkele andere landen. In Engeland en de Verenigde Staten wordt een gekuiste versie uitgebracht onder de naam Alice, who the bleep is Alice? Overigens zonder succes.

Shakira-HipsDon'tLie b2006 – Nieuw op 28 in de Tipparade is Shakira met Hips don’t lie. Het nummer is geschreven door Wyclef Jean en is door hem eerst samen met een andere zangeres uitgebracht.

Het nummer is een remake van Dance Like This dat Jean eerder opnam voor de Dirty Dancing soundtrack in 2004 en dat alleen staat op de speciale editie van het album.

Shakira zegt later dat het nummer niet gepland was en dat ze Wyclef toevallig op vakantie tegenkwam en besloten om samen een nummer op te nemen. In verschillende landen komt het op de 1e plaats, ook in Nederland.

Share Button