Tagarchief: 25 februari

Recensie

Share Button

Wat zou jij doen?

Megan Koreman – Gewone helden

Het boeiende verhaal van een groep mensen die hun leven riskeerden om duizenden mensen te helpen vluchten voor de nazi’s.

Wat zou je doen als het oorlog is en er plotseling mensen bij je op de stoep staan die dringend hulp nodig hebben? Laat je ze binnen? En zo ja: voor hoe lang? Geef je ze iets te eten en te drinken, terwijl je zelf al zo weinig hebt?

Met soortgelijke dilemma’s opent de Amerikaanse historicus van Nederlandse afkomst Megan Koreman haar boek. Een werk over de 340 ‘gewone’ mensen, die tijdens de 2e Wereldoorlog tussen 1942 en 1945, meer dan duizend mensen hielpen vluchten en zorgden voor meer dan drieduizend onderduikers.

Koreman schreef het boek omdat zij geïnspireerd raakte door de verhalen van haar oom en tante, die zelf aan het verzet deelnamen. Maar ook werd ze ertoe aangezet, toen bleek dat er weinig bekend was over de grootste reddingsorganisatie van de oorlog, die de Dutch-Paris ontsnappingslijn ging heten. Het was een netwerk dat ontstond nadat in 1943 Nederlandse helpers in Brussel, Parijs en langs de Frans-Zwitserse grens, contact met elkaar legden zodat er een langgerekt, clandestien hulpnetwerk met een ontsnappingsroute naar Zwitserland en Spanje ontstond.

Koreman begint haar boek met het beschrijven van de situatie in het bezette Nederland, België en Frankrijk. Daaruit blijkt dat er verschillen waren, want zo was de bezetter in Nederland in vergelijking met België, veel strenger. Dit omdat Nederland werd geregeerd door een burgerregering met veel fanatiekelingen uit de nazipartij, terwijl er in België een militaire regering was, geleid door iemand die niets eens lid was van de nazipartij. Het zorgde ervoor dat de Belgen meer beschermd waren tegen de ergste excessen van het naziregime.

Ondanks de verschillen wordt het in 1942 moeilijker om te vluchten. Dit nadat de Duitsers in Frankrijk alsnog de zuid oostelijke ‘vrije zone’ bezetten, het gebied waar tot dan toe het nazivriendelijke Vichy-regime de scepter zwaait. Moeilijker, niet alleen omdat nu over een groter gebied moet worden gevlucht, maar ook omdat er steeds meer tekorten zijn, er meer restricties aan de bevolking worden opgelegd en de informatievoorziening slechter wordt (luisteren naar de BBC wordt ten strengste verboden). Dit alles dwingt de redders om verder te kijken dan alleen de eigen regio.

Duidelijk wordt dat de hobbels die genomen moeten worden voor de leider van het netwerk, de in Frankrijk wonende Nederlander Jean Weidner en zijn helpers, steeds groter worden. Immers, steeds moeilijker wordt het om vluchtelingen te loodsen over 4 grenzen en 2 bergketens en te komen aan 5 munteenheden en 6 verschillende identiteitspapieren en reisdocumenten. Ga er maar aanstaan!

En is dat allemaal geregeld, dan ben je er als vluchteling nog niet. Want behalve dat het handig is om 4 talen te spreken, moet je nog maar afwachten of je in een land als Zwitserland mag blijven. Vooral als je geen dringende reden hebt, is de kans groot dat je weer naar Frankrijk wordt teruggestuurd.

Met de vragen aan het begin in gedachten, stelt Koreman aan het einde van het boek terecht de vraag waarom honderden mensen hun leven in de waagschaal stelden om het leven van duizenden anderen te redden. Ze beantwoordt die vraag en kan niet anders dan concluderen dan dat het hier heldendaden betrof.

Een boek over ‘gewone’ helden dus, dat goed leesbaar is. Bovendien ter zake kundig en gedetailleerd, mede door de vele foto’s en landkaarten. Een verhaal dat daardoor toegankelijk is voor een groot publiek. Verwacht echter geen ‘spannend’ verhaal, want zoals het een goed geschiedkundige betaamt, houdt Koreman zich aan de feiten en sluit ze aan bij de eenvoudige manier waarop de helden van toen zich gedroegen.

Een must read voor degenen die sterk zijn geïnteresseerd in de 2e Wereldoorlog. Over gebeurtenissen van toen, die ook vragen oproepen in het tijdperk van nu. Want wat zou jij doen, als er plotseling vluchtelingen bij je op de stoep stonden en er geen AZC ’s en andere voorzieningen waren?

Megan Koreman – Gewone Helden. De Dutch-Paris ontsnappingslijn 1942-1945

Uitgeverij Boom

Vertaling: Willy Hemelrijk

Druk 2e, december 2016

Blz. 376

ISBN 9789058755568

Paperback € 24,90

 

Interessante links
Share Button

Pop- & Radiohistorie

Share Button

25 februari

please_please_me_single1963Please Please me van The Beatles, wordt als eerste Beatles single uitgegeven in Amerika. Het gebeurt via het kleine Vee Jay label.

Dat jaar hebben The Beatles nog moeite om een platenmaatschappij zo gek te krijgen om van hen een single uit te brengen. De 1e release haalt de hitlijsten niet, maar de 2e (30 januari 1964) wel. Op 14 maart 1964 bereikt het nummer de 3e plaats van de Billboard Hot 100.

 

Gerry_Rafferty_City_to_city1978 – Op plaats 33 in de Top 40 komt binnen City to city van Gerry Rafferty. Het nummer bereikt uiteindelijk de 11e plaats.

De single staat op het gelijknamige album van de voormalig zanger van Stealers Wheel. Het album bereikt de 4e plaats in de LP Top 50.

Van_Halen_-_Jump1984 – Het nummer Jump van Van Halen, bereikt de 1e plaats van de Billboard Hot 100. Dit nadat het 3 jaar eerder door Eddie van Halen is geschreven.

Ook in Nederland staat het nummer inmiddels in de hitlijsten. Toch is het succes minder dan in de VS. Hier staat het slechts 4 weken in de Top 40 en komt het niet verder dan plaats 29.

Madonna Take a bow1995Take a bow van Madonna, bereikt de eerste plaats van de Billboard Hot 100. Het betreft een door Madonna en Babyface geschreven lied dat gaat over een mislukte liefde die Madonna had met een filmster. Waarschijnlijk wordt hier Warren Beatty mee bedoeld.

In Nederland is het succes voor de Queen of Pop minder. Take a bow staat maar 2 weken in de Top 40.

Solomon Burke Dont2002Solomon Burke begint met de opnamen van zijn album Don’t give op on me. De man die later samenwerkt met de Nederlandse formatie De Dijk, neemt composities op van o.m. Elvis Costello, Bob Dylan en Tom Waits.

Een jaar later wordt Burke voor het album onderscheiden met een Grammy in de categorie Best Contemporary Blues Album.

Shary-An2012 – Op een bescheiden 38e plaats in de Top 40, komt binnen Read my book van Shary-An. Het is haar 4e single, maar de 1e die de top 40 haalt.

Het lied wordt een bescheiden succes voor de voormalig kandidaat van The Voice. Het staat 6 weken in de lijst en bereikt nr. 26. Hierna is er nog een single die de Top 40 haalt. Dat is Never played the bass dat ook tot 26 komt, maar er één weekje langer in staat.

Share Button