Tagarchief: Dijkzeul

Recensie

Share Button

Alsnog gelukkig? Het kan

Achterstallig geluk2Lieneke Dijkzeul – Achterstallig geluk

In deze eerste en deels autobiografische roman van Dijkzeul, kijkt een niet bij naam genoemde dochter terug op het leven met haar moeder. Samen met haar 2 broers en zusje groeit ze aan het einde van de jaren 50 op in een gezin zonder vader. In het gezin draait alles om het nijpende gebrek aan geld.

De roman bestaat uit drie delen. In het eerste deel wordt de moeder neergezet als een onaangename vrouw die over alles controle wil, overal over oordeelt en haar dochter duidelijk maakt dat zij niet gewenst is. Het is dan ook niet vreemd dat na het overlijden van haar moeder, bij de dochter bitterheid en verdriet overheersen.

Ze had geen gelukkige hand in het kiezen van haar mannen, wat haar er niet van weerhield hen te trouwen en/of zwanger van hen te worden. Die vergissingen, en de gevolgen ervan, boekte ze af onder de post ‘slachtofferschap’, waarmee wat haar betrof de balans was opgemaakt. ‘Mannen,’ zei ze bitter. ‘Ze zijn allemaal hetzelfde.

In deel 2 lezen we mee in het dagboek dat de dochter als kind een jaar lang bijhield. Ze vindt haar dagboek terug tussen de oude spullen van haar moeder.

In het laatste deel maakt de dochter de balans op. Ze merkt dat verbittering en wrok haar in de weg zitten en vraagt zich af wat te doen.

Kon je jezelf herscheppen? De gedachte leek te groot, en ingegeven door de zelfopgelegde tragiek van het moment, opgeroepen door de aanblik van die eindeloze watervlakte, de verlatenheid van de omgeving. Pathos. Je lijdt aan existentialisme, dacht ze, en voor een deel is het zelfbeklag. Gooi dat overboord, neem de verantwoordelijkheid voor je eigen daden of het nalaten daarvan.

‘Achterstallig geluk’ is prachtig geschreven. Vooral in het eerste en het laatste deel, staan juweeltjes van zinnen. Scherpe observaties en goed gevonden metaforen maken e.e.a. compleet.

Wat Dijkzeul ook fraai doet is dat ze nergens sentimenteel wordt en dat ze humor en ernst door elkaar weeft. Erg komisch bijvoorbeeld is het wanneer de dochter zich tot God richt.

God, gesteld dat U zou bestaan, en U zou me willen belonen voor goed gedrag, het feit dat ik geen wereldoorlog heb ontketend, niemand heb vermoord noch onherstelbaar leed berokkend, geen beleggers in het ongeluk gestort, en ik zou mogen kiezen uit Uw tombola van doodsoorzaken, mag ik dan een nette hartstilstand?

Met al deze ingrediënten is ‘Achterstallig geluk’ een heerlijk boek. Daarnaast geeft het ook een goed tijdsbeeld van het einde van de jaren vijftig. De lezer op leeftijd zal veel zaken herkennen. En ook leert Dijkzeul ons een wijze les. Je kunt het verleden niet veranderen, maar er wel anders naar kijken. Als je maar wil.

sterren 9

Achterstallig gelukLieneke Dijkzeul – Achterstallig geluk

Uitgeverij Anthos

Paperback € 19,95 / E-book € 12,99

Share Button