Tagarchief: Engels doof

Verhaal

Share Button

Engels doofEngels doof

Jaren geleden. Ik ben beginnend radio-interviewer en mijn eindredacteur valt iets op. Hij vermoedt dat ik een dove vlek heb en toetst dit vragenderwijs. “Hoor je het zelf ook, dat je tijdens een interview vaak ‘oké’ zegt?” “Oké”, zeg ik. We lachen.

Ik denk eraan, nu mijn zoon verhaalt over school. Een unicum, want jongmensen zwijgen daar gewoonlijk over. Een ongeschreven wet, die al generaties meegaat.

Het begint met klasgenoot S., die vriend K. belt. Althans dat denkt hij, want door een minieme spelfout krijgt hij leraar K. aan de lijn. S. schrikt en drukt de verbinding naar verleden tijd.

De mobiel van de leraar doet waartoe het is geprogrammeerd en onthoudt het onbekende nummer. De man, die behalve lesgeeft ook bijklust, denkt dat een klant hem heeft gebeld en belt terug.

Daar S. niet opneemt, spreekt de leraar een boodschap in. Als S. het bericht beluistert, hoort hij de leraar beweren dat deze druk is in het buitenland en daarom niet kon opnemen. S. weet beter: de leraar stond gewoon voor de klas. Een leugentje om bestwil, een voetstuk brokkelt af.

Het klapstuk volgt evenwel daarna. Want de leraar gebruikt keer op keer een Engelse uitdrukking. Een dove vlek? Misschien. In ieder geval een hypothese die tijdens de volgende les wordt getoetst. Na iedere uitleg, roepen S. en zijn maten in koor: “So far, so good”. Maar de leraar, hij hoort het niet.

Engelse vlag2

Share Button