Tagarchief: Pleister

Column

Share Button

Op de wondeOp de wonde

Het wordt ook wel klein verdriet genoemd. Verdriet dat optreedt als de goudvis is verzopen, de knuffel is verloren, of het vriendje er vandoor is. Klein omdat brand erger is. Een kusje of een pleister erop moet volstaan.

Echter, wat klein is kan tegelijkertijd groot zijn. Een aantal Groningers die vorige week ’s nachts even na drieën uit hun bed stuiterden na 3.0 op de schaal van Richter, zullen dat kunnen bevestigen.

Stuiteren deed ook boekminnend Nederland toen eerder deze maand de boekhandels van Polare hun boeken sloten. De schok liet in ieder geval een grote scheur achter in mijn ziel. Of die ooit nog weggaat, dat is nog maar de vraag.

Nadat ik na een aantal borrels was bekomen van de schrik, drong het tot me door dat ik natuurlijk beter had moeten weten. Ook ik zag de afgelopen jaren het assortiment in de boekhandels steeds kleiner worden. Zoiets spreekt boekdelen. Maar ja, hoe gaat dat? Je steekt je neus in het boek en hoopt ondertussen op betere tijden.

Anderen daarentegen zagen brood in de crisis. Hun oplossing? De Slegte en Selexyz moesten gaan samenwonen. Want waarom zou je dubbel huur betalen als je ook kunt hokken? So far, so good.

Maar dan, dan gaan de slimpies tekeer zoals rijke Russische olieboeren dat wel doen bij voetbalclubs. De eerste fout die ze maken is het overboord gooien van de naam De Slegte. Voortaan moet het allemaal Polare heten. Dag badwater, dag baby.

Polare is natuurlijk een faliekant verkeerde naam. Verkeerd omdat het doet denken aan streken waar het allejezus koud is en waar dus geen mens wil zijn. En dat is nu niet bepaald wat een boekenzaak graag uitstraalt. Nog afgezien van het feit dat een naamsverandering een flinke bom duiten kost. Niet zo snugger als je al in de schulden zit.

De volgende uitglijder is dan dat men de deuren sluit. Volgens de huilebalken van Polare de schuld van het Centraal Boekhuis (CB). Het CB dat de openstaande facturen (6 miljoen) en een achtergestelde lening (4 miljoen) niet wil kwijtschelden. Krokodillentranen dus, want men weet natuurlijk ook wel dat het CB geen liefdadigheidsinstelling is.

Intussen is de echte boekwurm, zoals ik, veroordeeld tot het tegen zijn wil vreemdgaan. Bij Bruna, Primera en de Witte Boekhandel welteverstaan. Prima zaken, maar zoals dat bij koffie het geval is: als je beter gewend bent is het toch even slikken als je smaakpapillen half worden gedood door bagger uit een automaat.

Oké, ik geef toe dat mijn verdriet beschamend klein is vergeleken bij dat van wereldburgers die het veel en veel slechter hebben. Maar toch, verdrietig blijft het. Je voelt je wat dat betreft een echte Groninger. Vandaar dan ook mijn oproep of er misschien iemand is die een knuffelpleister voor me heeft. Liefst een met boekengeur. Dat zou geweldig helpen.

Pleister

Share Button