Tagarchief: Zwarte Piet

Column

Share Button

Zwarte_PietHoor, wie zeurt daar kinderen?

Er zijn er niet veel van, maar ze bestaan wel degelijk: azijnpissers. Figuren die onnodig en vervelend negatief commentaar geven. Waar geen brand is, stichten ze er een. Waar het zoetjes aan gaat, maken zij het zuur. En waar statistieken stijgen, zien zij het ondersteboven. Roet-in-het-eten-gooiers.

Over zo-zwart-als-roet gesproken. De afgelopen dagen was er zo’n zuurplasser in het nieuws. Ene Quincy, die beweert dat Zwarte Piet racisme is. Tuurlijk joh. Ronald McDonald lokt kinderen naar zijn hut en dus is hij een kinderlokker. Zo logisch als wat. Alleen wat logisch is, hoeft nog niet waar te zijn.

Toch beweert Quincy – die denkt een hele Piet te zijn, maar bij nader inzien meer op een pietlut lijkt – dat zijn waarheid, dé waarheid is. En bij de poging van Jeroen Pauw om Quincy op andere gedachten te brengen (JP: ‘Dat is zoals jij het ervaart’, Q: ‘Nee, dat is zoals het ís’) moest ik dan ook denken aan die regel van Marco Borsato: ‘Hoe vertel je iemand, dat de aarde niet meer rond is’. Nou, niet dus.

Discussiëren over Zwarte Piet en racisme heeft dan ook geen zin, althans niet met Quincy. Het is kruidnoten voor de zwijnen werpen omdat onze spritplasser zich Onze Lieve Heer zelf waant. En probeer daar maar eens bovenuit te stijgen. Ondoenlijk. Zeg jij chocoladeletter A (melk graag), zegt hij chocoladeletter B en omgekeerd.

Veel interessanter is het om het strijdperk te verlaten en eens te kijken waarom ik me zo erger aan zo’n pruttelaar. Waarom krijg ik als ik Quincy zie, moordneigingen? Is er sprake van wat good old Freud ‘defensieve projectie’* noemde? Wijs ik er dus graag op dat Quincy een betweter is omdat ik er stiekem niet aan wil dat ikzelf ook nogal eens betweterig ben?

Ik vrees dat Freud het bij het rechte eind heeft. Ik erger me aan Quincy omdat hij zich gedraagt als een wijsneus, waarbij de pot de ketel verwijt. En zoiets doet ‘au’.

Denk overigens niet dat ik mij vereenzelvig met Quincy en al helemaal niet met een van zijn geestverwanten, ene mevrouw Bergman. Zij vindt dat haar kinderen op school onbewust racistische stereotyperingen krijgen opgedrongen door het zien van Zwarte Piet. Tuurlijk schat. En Koekiemonster zet aan tot diefstal. Nou goed?

Maar terug naar Quincy, die ik – als ik psycholoog Roos Vonk* volg – dankbaar moet zijn. Dankbaar omdat ik mede door Quincy iets over mezelf leerde. Wat zich bij een eventuele ontmoeting tussen Quincy en mij, zal uiten in een aai over zijn kroesbol en de vraag: ‘Hé Quin, hoe is ie, ouwe zeurpiet?’

ergernis

 

*Uit: Vonk, R.,  Ego’s en andere menselijke gebreken, Schiedam, Scriptum Psychologie, 2011

Share Button