Verhaal

Share Button

KrentenbolHet huwelijk

Terwijl ik bij de bakker op mijn beurt wacht, realiseer ik me dat voor sommigen het leven geen zoete krentenbol is. De vrouw vóór mij getuigt daarvan. Zij doet ongevraagd een boekje open over haar huwelijk.

De bladzijden van haar trouwboekje lijken meest zwart. Ze zucht dat het typisch mannen zijn die de verjaardag van hun vrouw vergeten. Vandaar dat ze zichzelf maar trakteert. Eens flink uitpakken is voor haar doe-het-zelven.

Mijn poging de mannelijke eer nog enigszins hoog te houden – deze jongen weet immers wél wanneer zijn vrouw verjaart – is kansloos. In plaats van samen te nuanceren, doet de andere sekse er nog een schepje bovenop. Haar meneer vindt cadeaus überhaupt zonde van het geld.

De bakkersvrouw en ik wisselen blikken. Stilzwijgend spreken we af dat vanaf nu alleen de stilte spreekt. Geen olie op het vuur.

De ongelukkige lijkt zich plots van haar toestand bewust. Misschien daarom gooit ze alsnog tegenwicht in de schaal. Straks, als ze thuiskomt, zal hij er namelijk niet moeilijk over doen als blijkt dat zij wat geld heeft laten rollen. Zo gaat het al vierenvijftig jaar.

Als de vrouw verdwenen is, zoeken de bakkersvrouw en ik naar woorden om de bij ons teweeggebrachte dissonantie op te heffen. Maar verder dan ‘Ach ja, mensen verschillen nu eenmaal’, komen we niet. De woorden zijn op. Uitverkocht. Net als de krentenbollen.

Huwelijk collage

 

 

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *