Verhaal

Share Button

Watermanagement

MarshmallowsGeduld is een schone zaak. Dat blijkt al in 1970, als men aan de Stanford University het ‘Marshmallow experiment’ uitvoert. Aan kinderen van ongeveer viereneenhalf jaar, wordt wat lekkers voorgezet. Ze mogen kiezen: of alles direct opeten, of een kwartiertje wachten, waarna ze een grotere portie krijgen.

Vervolgonderzoek leert dat kinderen die wachten, het later in hun leven vaak beter doen. Ze halen hogere cijfers en hebben een betere Body Mass Index.

Als ik bij de tandarts ben, moet ik aan het experiment denken. De moeder schuin tegenover mij, heeft het nogal druk met haar drie bloedjes. Ze verdelen de aanwezige Lego volgens het principe ‘Ik een beetje meer dan jij’. Zoiets geeft vaak wrijving, in dit geval een handgemeen.

Als moeder de crisis heeft bezworen, krijgt de jongste, de watercooler in het vizier. Onmiddellijk laat ze de Deense blokjes voor wat ze zijn en stapt ze op het apparaat af. Maar helaas, moeder is haar voor: ‘Nee Hilde, we gaan niet drinken. Want dan zit je straks nét op de stoel en dan zal je zien dat je moet plassen’. Geef haar eens ongelijk.

Als de tandarts moeder met één van haar kinderen binnenroept, zie ik haar nadenken. Ze besluit dat haar oudste de kat op het spek moet temmen. En als extra stimulans belooft ze Hilde een beloning, als ze tenminste niet drinkt.

Wat ik stiekem al hoopte gebeurt. Moeder is amper weg, of Hildelief laaft zich aan het verboden vocht. Achter een overjarige Libelle lach ik zo zacht mogelijk, bang dat broerlief denkt dat ik hem uitlach.

Als moeder terug is, neemt de oudste wraak. Hij verlinkt zijn zus. Moeder echter luistert rustig, geeft mij een knipoog en zegt tegen Hilde dat ze naar de beloning kan fluiten. Ze doet het allemaal met veel geduld, die mij aan hoge cijfers doet denken. Of Hilde die later ook haalt? Ik betwijfel het.

Bekertje

 

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *