Maandelijks archief: december 2013

Column

12Shares
Share Button

LichtbronKerstlicht

Welbeschouwd is kerst een raar feest. Zeker voor mijn hond die, sinds er een versierde pispaal in de kamer staat, totaal in verwarring is. Maar ook raar voor ons. Immers, we vieren de verjaardag van een man die misschien nooit heeft bestaan. En da’s raar, zeker als je dat dan ook nog eens twee dagen doet. En dan heb ik het nog niet eens over ons gehoor, dat een loopje met ons neemt omdat we in het woord ‘vreedzaam’ een ‘t’ horen, met alle gevolgen van dien. Ja, mogen de aardappelkroketjes even door? Dank u.

Moet kerst dan worden afgeschaft? Nee, alsjeblieft niet zeg. Daar komt alleen maar oorlog van. Dus ik zeg: vieren en laten vieren. Al is er wel een stemmetje in mijn hoofd, dat boven het geschreeuw uit van Mariah-all-I-want-for-Christmas-is-you-Carey, iets vraagt. Het vraagt of kerst nog wel betekenis heeft. Hè, get. Heb je niet wat leukers?

Ik besloot het ieder jaar terugkerende stemmetje het zwijgen op te leggen. Het irriteerde me nogal en zorgde ervoor dat ik al een paar jaar nauwelijks meer genoot van alle pracht, praal en gezellieness. Dat betekende alleen wel dat er een antwoord moest komen.

Wat ik deed was mij verdiepen in de oorsprong van kerst. Wat bleek? Bij  de good old Germanen draaide het om licht. Licht, dat ook de hoofdrol speelde bij de uitvinders van kerst. Kerst, zo redeneerden keizer Constantijn en de bisschoppen in de vierde eeuw, moest het feest zijn ter ere van de geboorte van de man die ook wel het ‘Licht van de Wereld’ werd genoemd. Wat je al niet leert door het schrijven van een column.

Wat opvalt, is dat het bij zowel de Germanen als de keizer, gaat om licht van buitenaf. De Germanen bouwden een feestje rond de zon, het keizerlijke clubje rond Jezus. Licht van buitenaf, dat zou moeten leiden tot innerlijke warmte. Alsof je bij de open haard zit.

Maar wat nu als het licht uitgaat? Wat nu als je voelt dat er iets ontbreekt te midden van zoveel zogenaamde gezelligheid? Een nog exquiser kerstdiner opdienen? Nog meer cadeaus onder de boom smijten? Nog meer verlichting ophangen?

Nee dus. Of zoals het Jezus en enkele anderen, zoals Gandhi, Moeder Theresa en Mandela ons proberen duidelijk te maken: het ware licht zit binnenin je. Tussen je oren welteverstaan.

Tot mijn vreugde zie ik dat ook iemand als Shannah het begrijpt. Ze illustreert dat door op Facebook een foto te plaatsen van een krijtbord waarop staat: ‘Wacht niet op bijzondere momenten. Maak de gewone momenten bijzonder’. Zij heeft tijdens deze rare dagen de lichtknop gevonden. Ik hoop dat jij ‘m ook vindt.

lichtknopje2

Share Button
12Shares

Recensie

0Shares
Share Button

Mooi debuut over een veerkrachtig kind

 

De nachtelijke regenboog coverClaire King – De nachtelijke regenboog

De nachtelijke regenboog vertelt het verhaal van de vijfjarige Pea die met haar moeder in een klein dorpje in Zuid-Frankrijk woont. Pea’s moeder is hoogzwanger en kan zelden haar bed uitkomen. Daardoor kan ze nauwelijks voor Pea zorgen.

Pea, wiens vader een jaar eerder bij een ongeluk met een tractor om het leven kwam, vermaakt zich zoveel als ze kan in de velden achter het huis. Daar speelt zij met haar imaginaire zusje Margot, met wie ze allerlei gesprekken heeft en spelletjes doet.

Op een dag komen de twee ene Claude en zijn hond Merlin tegen. Ze maken kennis en al snel blijkt dat Claude ook een triest verleden heeft. Stukje bij beetje laat Claude daar iets over los, bijvoorbeeld wanneer Pea vraagt wat die twee rode fietsjes in zijn schuur doen.

Gaandeweg het verhaal blijkt dat Claude – net als de andere dorpelingen – zich zorgen maakt over de verwaarlozing van Pea. Pea zelf maakt zich daar minder druk om. Zij maakt zich juist zorgen over haar moeder, die ze graag weer blij wil maken.

We willen maman weer blij maken maar er staan wel duizend dingen op ons lijstje, dus dat zal nog wel een hele tijd duren. Maar ze vindt het in elk geval prettig om alleen thuis te zijn, zonder ons erbij.

Dat is vast niet waar, zegt Claude.

Het is wel waar, zeg ik. Daarom gaan we hiernaartoe. Of naar de Windheuvel. Op die manier kunnen we haar toch helpen.

De nachtelijke regenboog is een goed geschreven boek. King schrijft met veel gevoel. Dat komt prachtig tot uitdrukking in het hoofdstuk over de nachtelijke regenboog. Ook weet King de magische en logische manier van denken van kinderen, goed te vangen.

Als stoppen met ademen zo moeilijk is, hoe doen mensen die doodgaan dat dan, vraag ik me af.

Wat King het beste doet, is de manier waarop ze laat zien hoe zowel kinderen als volwassenen, omgaan met intens verdriet. Bijzonder treffend zijn de door King beschreven emoties.

Mijn kamer is gehuld in de donkerblauwe ochtendschemering. De kikkers kwaken en de krekels sjirpen nog, maar de zwaluwen zingen ook al en het gekraai van een haan klinkt op. Papa vervaagt.

Ik knijp mijn ogen stijf dicht. ‘Blijf! Blijf!’ roep ik hardop, terwijl hij met zijn glimlach en geur oplost in een grijze waas. Het was een perfecte droom die eindeloos leek te duren. Ik werd steeds wakker, maar viel dan weer in slaap en droomde hem opnieuw. Papa die naar buiten ruikt, naar regen en hooi en motorolie. Papa die onder aan de trap staat en zijn armen naar me uitsteekt terwijl ik op hem afren. Als ik bij hem ben, slaat hij ze om me heen. Zijn armen houden me stevig vast en tillen me op voor een kus. Ik ruik zijn huid en leg mijn hoofd op zijn schouder. Ik probeer de droom te rekken naar de ochtend en de geuren te bewaren. Maar ik doe zo mijn best dat ik er alleen maar wakkerder van word.

Al met al is dit boek een geslaagd debuut. Het weinig spannende plot dat niet zoveel om het lijf heeft, wordt ruimschoots gecompenseerd door de schrijfstijl. King laat mooi zien hoe veerkrachtig een kind kan zijn, ondanks alle duisternis.

sterren 8

SchommelenClaire King – De nachtelijke regenboog

Orlando uitgevers

Paperback* € 19,95 / E-book € 7,99

 

* Gedrukte versie verschijnt 14-05-2014

Share Button
0Shares