Maandelijks archief: februari 2014

Recensie Literatuur

8Shares
Share Button

Een lekkere who-done-it

 

De waarheid over de zaak Harry Quebert CoverJoël Dicker – De waarheid over de zaak Harry Quebert

In dit boek is de hoofdpersoon de Amerikaanse schrijver Marcus Goldman. Zijn eerste boek is een groot succes. Zo groot dat zijn uitgever hem contracteert voor nog een aantal boeken. Echter, Goldman krijgt lange tijd geen fatsoenlijk verhaal op papier. Een ernstig geval van writers block dus, dat ook niet verdwijnt als hij een tijdje logeert bij zijn oude leermeester, docent en schrijver Harry Quebert.

Als Goldman terug is in New York, is er het nieuws dat er in de tuin van Harry een lijk is gevonden. Het is het stoffelijk overschot van Nola Kellergan die toen ze 15 jaar was in 1975, spoorloos verdween. Bij de stoffelijke resten vindt men ook het oude manuscript van het boek van Harry, De wortels van het kwaad.

Als Harry wordt gearresteerd keert Marcus direct terug naar zijn vriend. Hij is overtuigd van zijn onschuld en gaat op onderzoek uit. Gaandeweg komt hij meer en meer aan de weet over de dorpsbewoners en hun vaak duistere geheimen.

Zowel de uitgever als schrijver Joël Dicker, noemen dit boek een roman. Maar dat is het niet. Het is gewoon een klassieke thriller. Een ouderwetse ‘wie heeft het gedaan’. Niets meer, niets minder. Toch werd het boek in Frankrijk bekroond met twee prestigieuze literatuurprijzen en noemt de uitgever het boek een ‘literaire sensatie’. Een vreemde gang van zaken.

Hoewel, vreemd is het niet als men bedenkt dat het voor de uitgever zaak is dat er zoveel mogelijk boeken over de toonbank gaan. In Frankrijk lukte dat: tot nu toe werden er meer dan een miljoen exemplaren verkocht.

Zoals gezegd, dit boek is geen roman. We vinden weinig beeldspraak, geen diepere filosofische lagen en de karakters blijven oppervlakkig. Wel leest het boek lekker weg en is er zo nu en dan sprake van humor.

Ik probeerde twee dagen lang om in mijn oude kamer te werken, bij mijn ouders in Montclair, waar ik ook de inspiratie voor mijn eerste roman had gevonden. Maar dat liep uit op een verschrikkelijke mislukking waarvan mijn moeder niet geheel valt vrij te pleiten, vooral omdat ze beide dagen naast me zat en naar het scherm van mijn laptop zat te kijken, terwijl ze continu tegen me zei: ‘Heel goed, Markie.’

‘Maar mam, ik heb nog geen zin geschreven,’ zei ik ten slotte.

‘Ik weet gewoon dat het heel goed wordt.’

‘Mama, kun je me niet alleen laten…’

‘Waarom wil je alleen zijn? Heb je buikpijn? Moet je een wind laten? Je mag wel een wind laten waar ik bij ben, liefje. Ik ben je moeder.’

‘Nee mama, ik hoef geen wind te laten.

Verder weet Dicker de spanning er goed in te houden. Hij geeft vooraf niets teveel weg en zet ons regelmatig op het verkeerde been. Niets is wat het lijkt en je blijft lezen omdat je wil weten hoe het zit. Een echte pageturner dus.

De conclusie is dat de uitgeverij op een ongeloofwaardige manier probeert om het boek aan de mens te brengen. Jammer, want daardoor kan het alleen maar tegenvallen. Wat gelukkig overblijft is een spannend boek dat je maar moeilijk kan laten liggen. En daar draait het uiteindelijk toch om.

sterren 8

EdwardHopperTheBarbershop1931Joël Dicker – De waarheid over de zaak Harry Quebert

Vertaald door Manik Sarkar

Uitgeverij Bezige Bij

Paperback € 19,90 / E-book € 12,99

Share Button
8Shares

Column

22Shares
Share Button

Op de wondeOp de wonde

Het wordt ook wel klein verdriet genoemd. Verdriet dat optreedt als de goudvis is verzopen, de knuffel is verloren, of het vriendje er vandoor is. Klein omdat brand erger is. Een kusje of een pleister erop moet volstaan.

Echter, wat klein is kan tegelijkertijd groot zijn. Een aantal Groningers die vorige week ’s nachts even na drieën uit hun bed stuiterden na 3.0 op de schaal van Richter, zullen dat kunnen bevestigen.

Stuiteren deed ook boekminnend Nederland toen eerder deze maand de boekhandels van Polare hun boeken sloten. De schok liet in ieder geval een grote scheur achter in mijn ziel. Of die ooit nog weggaat, dat is nog maar de vraag.

Nadat ik na een aantal borrels was bekomen van de schrik, drong het tot me door dat ik natuurlijk beter had moeten weten. Ook ik zag de afgelopen jaren het assortiment in de boekhandels steeds kleiner worden. Zoiets spreekt boekdelen. Maar ja, hoe gaat dat? Je steekt je neus in het boek en hoopt ondertussen op betere tijden.

Anderen daarentegen zagen brood in de crisis. Hun oplossing? De Slegte en Selexyz moesten gaan samenwonen. Want waarom zou je dubbel huur betalen als je ook kunt hokken? So far, so good.

Maar dan, dan gaan de slimpies tekeer zoals rijke Russische olieboeren dat wel doen bij voetbalclubs. De eerste fout die ze maken is het overboord gooien van de naam De Slegte. Voortaan moet het allemaal Polare heten. Dag badwater, dag baby.

Polare is natuurlijk een faliekant verkeerde naam. Verkeerd omdat het doet denken aan streken waar het allejezus koud is en waar dus geen mens wil zijn. En dat is nu niet bepaald wat een boekenzaak graag uitstraalt. Nog afgezien van het feit dat een naamsverandering een flinke bom duiten kost. Niet zo snugger als je al in de schulden zit.

De volgende uitglijder is dan dat men de deuren sluit. Volgens de huilebalken van Polare de schuld van het Centraal Boekhuis (CB). Het CB dat de openstaande facturen (6 miljoen) en een achtergestelde lening (4 miljoen) niet wil kwijtschelden. Krokodillentranen dus, want men weet natuurlijk ook wel dat het CB geen liefdadigheidsinstelling is.

Intussen is de echte boekwurm, zoals ik, veroordeeld tot het tegen zijn wil vreemdgaan. Bij Bruna, Primera en de Witte Boekhandel welteverstaan. Prima zaken, maar zoals dat bij koffie het geval is: als je beter gewend bent is het toch even slikken als je smaakpapillen half worden gedood door bagger uit een automaat.

Oké, ik geef toe dat mijn verdriet beschamend klein is vergeleken bij dat van wereldburgers die het veel en veel slechter hebben. Maar toch, verdrietig blijft het. Je voelt je wat dat betreft een echte Groninger. Vandaar dan ook mijn oproep of er misschien iemand is die een knuffelpleister voor me heeft. Liefst een met boekengeur. Dat zou geweldig helpen.

Pleister

Share Button
22Shares