Alle berichten van zijnzegje

Ik – Elton John

1Shares
Share Button

Eén grote rollercoaster

Het turbulente leven van een popster in hart en nieren

‘Never a dull moment’. Dat is het leven van Elton John in één zin samengevat. De zeer succesvolle popster schreef zijn autobiografie, in de eerste plaats voor zijn kinderen. ‘Om te ontdekken hoe mijn leven was en hoe het was om mij te zijn’, aldus de zanger. Een ster die een geboren musicus blijkt te zijn en een opgewonden standje bovendien.

Het plotseling kunnen ontploffen, is iets wat John wijt aan zijn ouderlijke genen. Aan zijn ouders, die volgens John nooit met elkaar hadden moeten trouwen. ‘Zelfs in een lege kamer maakten ze nog ruzie met elkaar’, zo schrijft hij. Wat er voor zorgt dat Reginald Kenneth Dwight (zijn echte naam) al op jonge leeftijd op eieren loopt. Het leert hem confrontaties uit de weg te gaan, iets waar hij nog jarenlang last van heeft.

Wanneer het om de muziek gaat, is het een ander verhaal. Want de jongeling wil maar één ding: optreden. Zo gaat al zijn geld op aan plaatjes kopen, verlaat hij zonder diploma de middelbare school en treedt hij op, zelfs in gelegenheden waar men steevast met elkaar op de vuist gaat. Hij leert er veel van en bouwt zo voldoende zelfvertrouwen op om te reageren op een advertentie van Liberty Records, het bedrijf dat talent zoekt.

De afwijzing die volgt, blijkt een sleutelmoment te zijn. Het lijdt tot het vormen van een koningskoppel met tekstschrijver Bernie Taupin. Na enige tijd volgt het eerste succes, waarna John tot zijn verbazing al snel wordt bewonderd door artiesten waar hij ooit zelf fan van was. Het is het begin van een doldwaas leven, wat wel blijkt uit de volgende dagboekaantekeningen:

‘Opgestaan. Het huis opgeruimd. Voetbal gekeken op t.v. “Candle in the wind” geschreven. Naar Londen gegaan. Rolls-Royce gekocht. Ringo Star kwam eten.’

Inderdaad, een niet alledaags leven. Een leven dat John niet alleen bergen met geld oplevert, maar ook schaduwzijden kent, zoals een zware cocaïneverslaving. Het brengt hem tot aan de rand van de afgrond, iets waar hij achteraf met de nodige zelfspot op terugkijkt en wat hij bestempelt als ‘ongelooflijk onvolwassen’.

De lezer vindt in dit boek talloze kijkjes achter de schermen. Nu eens hilarisch (een reclame-zeppelin voor Rod Stewart uit de lucht laten schieten), dan weer inktzwart (zichzelf in coma drinken). Een levensverhaal waarbij John openhartig is en intieme details prijsgeeft. Zoals over zijn homoseksualiteit, zijn relatie met beroemdheden als Lady Diana en… zijn kinderwens.

Al met al een vlot geschreven en goed vertaald boek. Dat vraagt om meer, want als het gaat over de precieze totstandkoming van beroemde songs, is John vrij summier. Met een einde waarbij de huidige vader van twee kinderen de balans opmaakt en concludeert dat dichtbij Reg Dwight blijven, het beste is voor de tijd die hem nog rest.

 

Ik – Elton John. 

Uitgeverij Lebowski

Verschijning: oktober 2019

Pag.: 416

Illustraties: Ja

Vertaald door: Robert Neugarten

ISBN: 9789048838714

Paperback € 24.99 / E-Book €12.99 / Luisterboek € 14.99

Share Button
1Shares

Rupsje Mooigenoeg 2.0

0Shares
Share Button

Oudejaarsdag viel dit jaar op 29 juli. Een vroegertje, omdat het die dag Earth Overshoot Day was, het moment waarop de mensheid net zoveel voedsel en grondstoffen verbruikte, als de aarde in twaalf maanden kan voortbrengen. Een gevalletje: ‘De oliebollen zijn op, maar wil je er nog één?’

Ik schrijf hierover, omdat een lezeres na het lezen van mijn vorige column over Rupsje Mooigenoeg, mij vroeg of ik iets zag in de metafoor ‘de mens als buxusrups’. Een intelligente vraag, die om een intelligent antwoord vraagt. Dus vooruit met de rups.

Kijken we naar de overeenkomsten, dan blijkt dat homo economicus inderdaad veel weg heeft van de buxusrups. Sterker nog: de mens is méér rups dan de rups zelf ooit kan zijn. Want terwijl het diertje leeft volgens het principe op=op, maakt de mens er een achttien gangendiner van. Zo jagen we er met z’n allen 1,75 aarde doorheen (wij Nederlanders zelfs 2,9). Dat er een planeet is ontdekt die mogelijk water heeft, komt daarom als geroepen. Alleen wel nog even 110 lichtjaar overbruggen.

Het wordt pas echt interessant, als we kijken naar de innerlijke drang om te veranderen. Bij de rups leidt dat tot verpoppen en het veranderen in een vlinder. Niet omdat het beest een keuze heeft, maar gewoon omdat het mot.

Ook de mens kan veranderen, alleen is dat voor hem geen must. Behalve dan voor een deel van de bevolking onder de grote rivieren, die dit ‘carnaval’ noemt. De rest van het mensdom daarentegen kan kiezen. Kiezen om door te gaan met de ‘vooruitgang’, die intussen op de afgrond afstevent, of beslissen om het roer om te gooien. Al was het alleen maar om de rekening van het diner niet op de kleinkinderen af te schuiven.

Maar hoe doe je dat, het roer omgooien? Of beter gezegd: welke innerlijke drang zorgt ervoor dat EOD op z’n vroegst op 31 december valt? Je krijgt antwoord als je stil, heel stil bent. Dan pas kun je de stem van de liefde horen. Zij nodigt ons uit als zij zegt:

kom

verbaas je

aan de overkant

waarom je niet eerder

ging

Share Button
0Shares