Alle berichten van zijnzegje

Rupsje Mooigenoeg 2.0

0Shares
Share Button

Oudejaarsdag viel dit jaar op 29 juli. Een vroegertje, omdat het die dag Earth Overshoot Day was, het moment waarop de mensheid net zoveel voedsel en grondstoffen verbruikte, als de aarde in twaalf maanden kan voortbrengen. Een gevalletje: ‘De oliebollen zijn op, maar wil je er nog één?’

Ik schrijf hierover, omdat een lezeres na het lezen van mijn vorige column over Rupsje Mooigenoeg, mij vroeg of ik iets zag in de metafoor ‘de mens als buxusrups’. Een intelligente vraag, die om een intelligent antwoord vraagt. Dus vooruit met de rups.

Kijken we naar de overeenkomsten, dan blijkt dat homo economicus inderdaad veel weg heeft van de buxusrups. Sterker nog: de mens is méér rups dan de rups zelf ooit kan zijn. Want terwijl het diertje leeft volgens het principe op=op, maakt de mens er een achttien gangendiner van. Zo jagen we er met z’n allen 1,75 aarde doorheen (wij Nederlanders zelfs 2,9). Dat er een planeet is ontdekt die mogelijk water heeft, komt daarom als geroepen. Alleen wel nog even 110 lichtjaar overbruggen.

Het wordt pas echt interessant, als we kijken naar de innerlijke drang om te veranderen. Bij de rups leidt dat tot verpoppen en het veranderen in een vlinder. Niet omdat het beest een keuze heeft, maar gewoon omdat het mot.

Ook de mens kan veranderen, alleen is dat voor hem geen must. Behalve dan voor een deel van de bevolking onder de grote rivieren, die dit ‘carnaval’ noemt. De rest van het mensdom daarentegen kan kiezen. Kiezen om door te gaan met de ‘vooruitgang’, die intussen op de afgrond afstevent, of beslissen om het roer om te gooien. Al was het alleen maar om de rekening van het diner niet op de kleinkinderen af te schuiven.

Maar hoe doe je dat, het roer omgooien? Of beter gezegd: welke innerlijke drang zorgt ervoor dat EOD op z’n vroegst op 31 december valt? Je krijgt antwoord als je stil, heel stil bent. Dan pas kun je de stem van de liefde horen. Zij nodigt ons uit als zij zegt:

kom

verbaas je

aan de overkant

waarom je niet eerder

ging

Share Button
0Shares

Rupsje Mooigenoeg

4Shares
Share Button

Van de natuur houden is soms moeilijk. Zo brengt duivenpoep op je pas gewassen auto, je behoorlijk uit je humeur. En dan die irritant zoemende mug: het beest laat je midden in de nacht twijfelen aan de zin van het leven. Zelfs leden van de Partij voor de Dieren herkennen dat.

Toch valt dat allemaal nog mee. Het is maar tijdelijk. Hoe anders is het met de rups, het beestje dat zich dit jaar ontpopte als een blijvende bedreiging voor onze maatschappij. Maar liefst drie soorten (eikenprocessierups, dennenprocessierups en buxusrups) haalden het nieuws. Je zal er maar verslag van moeten doen en dan ook nog Gerri Eickhof heten.

Is de rups echt zo bedreigend? Zeker! Het leed is inmiddels al niet meer te overzien. Zo hoorde ik dat ome Ko uit Epe op een middag verdween, vlak nadat hij op zijn campingstoeltje onder een eikenboom in slaap was gevallen. En wat te denken van buxuskweker Adrie van Dun. Net als zijn 550 collega’s, moest hij er het bijltje bij neergooien (d.w.z. ná het omhakken van de dode buxussen).

En ook zelf werd ik slachtoffer. Dit nadat ik eerder dit jaar de raad van de eerder genoemde verslaggever opvolgde, om de buxus toch vooral níet met gif te bespuiten. Natuurlijk Gerri. Maar wel mooi veertig, ik herhaal: veertig strekkende meter buxus naar de gallemiezen. Fijn dat onbespoten rupsjes zo goed zijn voor de koolmeesjes. Alleen: waar waren ze toen ik ze nodig had? Ja, gevlogen.

En dat is nog niet alles, want nadat het gekrioel het buikje vol had, ging de meute op zoek naar een plek om zich te verpoppen. Zodat binnen no time de halve voordeur vol zat. Maar misschien had ik die deur dan ook niet groen moeten verven.

Intussen verwerk ik mijn verdriet, door vanaf mijn balkonnetje heel mindful te kijken naar de vele vlinders, die op en rond de toortsen van twee grote vlinderstruiken in de achtertuin, een prachtig schouwspel opvoeren. Het brengt de liefde voor de natuur langzaam maar zeker terug. En dat allemaal door beestjes die ooit rups waren.

Share Button
4Shares