Categoriearchief: Columns

Blikken op de wereld

Alsof

19Shares
Share Button

Nu smetvrees het nieuwe normaal is, is het de vraag of de crisis zal leiden tot fundamentele veranderingen in onze manier van leven. Een vraag die voor jou misschien op een ongeschikt moment komt, bijvoorbeeld omdat na zeven weken ophokplicht blijkt dat je je kind helemaal geen staartdelingen had hoeven aanleren.

Toch is het belangrijk onszelf de vraag te stellen hoe we na het vaccin verder gaan. Belangrijk omdat we de problemen zelf over ons hebben afgeroepen. Het is zoals de Italiaanse wiskundige Paolo Giordano zegt*: ‘[…] niet zozeer [dat] de nieuwe microben naar ons op zoek zijn, maar dat wij ze uit hun hol jagen’. Gevalletje eigen schuld en op de blaren zitten.

Antwoord geven op de vraag of we na de Grote Lockdown slechts de kaarten schudden, of een heel ander spel gaan spelen, is proberen de toekomst te voorspellen. Een toekomst die in hoge mate onzeker is, iets dat zich al openbaart bij zoiets eenvoudigs als proberen te raden op welke zij je vanavond in slaap valt. Gok gerust op rechts, maar het kan nog alle kanten op.

Wat in ieder geval duidelijk moet zijn, is dat we tijdens onze reis naar verlossing, eerst station Psychologische crisis moeten bezoeken. Om in de wachtkamer in de spiegel te kijken – uiteraard op anderhalve meter afstand van elkaar – en doordrongen te raken van de waarheid waar Jiddu Krishnamurti al over sprak: ‘De wereld dat ben jij’. De rest van het traject is dan Vrij Reizen.

Ondertussen is de trein naar economisch herstel al vertrokken. Een sneltrein, waar in de coupés van Denk en 50+, ruzie wordt gemaakt over wie de conducteur mag zijn. Een trein die tussen Weesp en Amsterdam zal worden leeggehaald, omdat zij de veiligheid van de wereld niet kan waarborgen. De reizigers zal worden verweten, dat zij zich gedroegen alsof er niets was gebeurd.

*In tijden van besmetting, Amsterdam, De Bezige Bij, 2020

Share Button
19Shares

Elk nadeel heb

18Shares
Share Button

 

Een vrij bekende voetballer zei ooit dat ieder nadeel zijn voordeel heb. Een waarheid als een koe, die ook in deze turbulente tijd geldt. Zoiets beweren is misschien vloeken in de kerk, maar die zijn toch leeg. Over voordeel gesproken.

Is de zonzijde zien nodig? Nou en of! Want diverse media praten ons zowat een collectieve depressie aan. Waarbij die Truus van Nieuwsuur de kroon spant: bij ieder item steunt en kreunt ze, alsof ze nodig moet poepen.

Nee, dan lees ik liever berichten, zoals over die clown in het Witte Huis. Die geen mondkapje wil dragen omdat hij presidenten, premiers, dictators, koningen en koninginnen moet ontvangen. Tuurlijk gast. Toch moet dit worden aangemoedigd, want des te groter de kans dat we eerdaags van ‘m af zijn.

Wat ook fijn is, is dat er nu de app is dat het geluid van een rumoerig kantoor afspeelt. Kletsende collega’s, een zoemende airco of een printer die documenten uitspuugt, kunnen het wat levendiger laten lijken bij het thuiswerken. En wordt het wat té levendig, bijvoorbeeld omdat je nageslacht zich zo niet kan concentreren op het schoolwerk? Geen nood. Kalmerende apps zat. Of dreigen met huisarrest.

En dan die geweldige campagne van de Rijksoverheid. Met een tekst die luidt: ‘Want alleen sámen kunnen we anderhalve meter afstand houden’. De spijker op z’n kop. Want probeer dat maar eens in je eentje te doen.

Waarmee ik maar wil zeggen dat er dankzij de crisis, tal van lieve, creatieve en vaak ook humorvolle dingen ontstaan. Zodat kleintjes op berenjacht kunnen gaan, met kunst en vliegwerk cabinepersoneel wordt ingezet in de zorg en kinderliedjes reïncarneren (‘Zeg mondkapje waar ga je heen?’)*

Kortom, achter de wolken schijnt de zon. Waar je natuurlijk wel oog voor moet hebben. Waarvan die voetballer gezegd zou hebben: “Je gaat het pas zien als je het door hebt.”

* Idee Marianne Koopman

Share Button
18Shares