Categoriearchief: Recensies literatuur & lectuur

Voor jou gelezen

Theo Janssen. Op pad met De Dikke Prins

26Shares
Share Button

Knotsgek

Marcel van Roosmalen – Theo Janssen. Op pad met De Dikke Prins

Over een voetballende prins, die nooit koning wilde worden.

Met een simpele handdruk tijdens een feestje, wordt de zaak beklonken. Oud-voetballer Theo Janssen vindt het goed dat journalist Marcel van Roosmalen een boek over hem gaat schrijven. ‘Heb je een verhaal?’ vraagt Van Roosmalen. ‘Ik bén het verhaal’ antwoordt Janssen gevat. Het is tekenend voor wat een botsing van belangen wordt: een oud-voetballer wil een boek maar wil weinig zeggen, terwijl de schrijver probeert ieder woord eruit te trekken.

Dat het boek er uiteindelijk toch nog komt, is vooral te danken aan het doorzettingsvermogen van Van Roosmalen. Hij laat zich niet uit het veld slaan als Janssen niets of weinig wil loslaten, bijvoorbeeld over die keer dat hij met een slok op een auto-ongeluk veroorzaakte. In zo’n geval neemt de journalist gewoon een omweg, waardoor we alsnog een goed beeld krijgen van de voetballende prins, die nooit koning wilde worden. Waarbij ook duidelijk wordt, waarom dat zo was.

Hoewel Janssen boegbeeld wordt van Vitesse en FC Twente, enkele keren in het Nederlands Elftal speelt en wordt gekozen tot Nederlands voetballer van het jaar (2011), bereikt hij nooit de absolute top. Dat heeft niet zozeer te maken met zijn ongezonde levensstijl, maar vooral met zijn eenvoudige levensfilosofie: ‘Het moet wel leuk blijven’.

‘Heel veel mensen weten dit niet, maar toen ik 24 was heb ik echt op het punt gestaan om te stoppen met voetballen. Ik was klaar met “Ja, je moet er zo van genieten, want het is het mooiste beroep van de wereld” en dat iedereen maar zei wat ik moest doen. Toen ik als klein kind ging voetballen, vond ik het leuk. Ik had plezier. Als ik geen zin had, ging ik niet. Als ik wel zin had, ging ik wel. En toen had ik altijd zin, omdat ik het zelf kon bepalen.’

Wie tussen de regels door leest, komt erachter dat het verhaal niet alleen een boek is over hoe een boek tot stand komt. Ook en vooral gaat het om een portret van een voetballer/trainer waarvan er maar weinig zijn. Janssen is het best te vergelijken met René van der Gijp, de ex-prof die ook meer uit zijn carrière had kunnen halen. De overeenkomst tussen beiden is dat ze behoorlijk intelligent zijn en hoogsensitief. Dat betekent dat het afweren van prikkels uit de buitenwereld, een overlevingsstrategie is.

‘Zie je nog mensen uit die tijd?

‘Nee, heb ik toch al gezegd? Ik ben nooit zo’n vrienden-vriend geweest, geen jongen die heel veel vrienden om zich heen had. Ik vond het altijd leuk om met iemand te ouwehoeren, te kletsen, maar echt diep werd het nooit. Ik kan er niet tegen als mensen iets van me verwachten. Dat ze willen dat ik ook een keer op de stoep sta. Dat doe ik dus niet.’

De lezer die het verborgene ziet, zal zich met dit boek kostelijk vermaken. Genieten van de gortdroge stijl van de schrijver, zoals we die kennen. Smullen van de manier waarop Van Roosmalen erin slaagt van het alledaagse, iets bijzonders te maken. Wat in dit geval leidt tot een knotsgek boek. Een voetbalboek, waarvan er geen tweede is.

Marcel van Roosmalen – Theo Janssen. Op pad met De Dikke Prins

Druk: 1e

Jaar: 2019

Pag.: 222

Uitgever: Voetbal Inside

ISBN 9789048846603

Paperback 21,99 / Ebook 9,99

Share Button
26Shares

Eric Clapton. De biografie

27Shares
Share Button

Topauteur vertelt fascinerend levensverhaal

Eric Clapton. De biografie – Philip Norman

Hoe de grootmeester van de elektrische gitaar, uiteindelijk toch nog volwassen werd.

De meeste mensen worden rond hun twintigste levensjaar volwassen. Zo niet Eric Clapton, die het als gitaarvirtuoos weliswaar heel ver schopt, maar er als mens decennia lang maar niet in slaagt zijn persoonlijke leven op orde te krijgen. Zo kan de grootmeester op zijn dertigste nog steeds geen koffie zetten en vindt zijn manager het zelfs nodig hem enige tijd ‘s nachts in de gaten te houden via een babyfoon.

Hoe slaagt dit grote kind er toch in een wereldster te worden? We lezen het in de door Philip Norman geschreven biografie, de auteur die eerder uitstekende biografieën schreef over Paul McCartney, John Lennon en Mick Jagger. Met veel kennis van zaken schotelt hij ons het turbulente leven van Clapton voor.

Volgens Norman zijn veel van de strubbelingen Claptons leven, terug te voeren op het feit dat zijn moeder hem op 2-jarige leeftijd verlaat voor een Canadese militair. Pas als hij negen is komt Eric erachter dat zijn opvoeders, niet zijn ouders, maar zijn grootouders zijn. Een schok voor de toch al verlegen jongen, die daarna jarenlang grote moeite heeft om anderen te vertrouwen. En is er eenmaal een relatie (zoals die met Pattie Boyd, de echtgenote van Beatle George Harrison), dan is het hebben van de zaak, vaak het einde van het vermaak.

Ondanks alle problemen weet Clapton keer op keer te overleven. Niet alleen omdat hij door anderen wordt geholpen, maar ook omdat het knagende gevoel van afgewezen zijn, leidt tot een sterke drang om zich te bewijzen. Een steun en toeverlaat daarbij is de muziekstijl die hem als jongeling tot in het diepst van zijn ziel raakt en die hij altijd min of meer trouw blijft: de blues.

Talloze uren besteedt Clapton aan het luisteren naar de klanken op vinyl, net zo lang tot hij ze perfect kan naspelen. En zijn virtuositeit wordt opgemerkt, wat al snel leidt tot de eerste successen met de groepen Cream en de Yardbirds, waarmee de Engelse en Amerikaanse hitlijsten worden beklommen.

Toch is het talent niet de alles bepalende factor. Het succes is ook een kwestie van er zijn, op het juiste moment, op de juiste plaats: in de jaren zestig is Londen the place to be, op het moment dat de zgn. ‘Britse invasie’ aan de gang is, waarbij in het kielzog van The Beatles tal van Britse popgroepen de VS veroveren. Een kwestie van geluk hebben dus, dat echter opvallend vaak voorkomt in Claptons leven, zo vaak dat Norman het ‘Clapton-mazzel’ noemt.

Hoe groter het succes, hoe groter de problemen. Zo zijn er zware verslavingen aan zowel heroïne, drank als seks. Twee zelfmoordpogingen volgen, evenals een ziekenhuisopname waarbij het leven van Clapton even aan een zijden draadje hangt. En kennelijk moet de gifbeker helemaal leeg, want net als het leven van Clapton in rustiger vaarwater komt, valt zijn vierjarige zoontje Conor uit het raam van de drieënvijftigste verdieping van zijn appartement in New York.

Hoe het Clapton lukt dit alles te boven te komen, lees je in dit beeldend en vlot geschreven boek. Een biografie die niet moet worden gezien als een uitputtende gids bij Erics albums, tournees en bandbezettingen. Wel als een document dat vertelt hoe de grootste hits tot stand kwamen en een waarbij het Norman lukt om onder de huid van Clapton te kruipen. Voor degenen die niet veel weten van de geschiedenis van de popmuziek in die tijd, met misschien wat teveel feiten, maar voor de kenners interessant. Bovendien voorzien van de nodige humor, wat er mede voor zorgt dat de man die wel ‘God’ werd genoemd, een menselijk gezicht houdt. Al met al een zeer fascinerend verhaal, dat leest als een spannende roman.

 

Eric Clapton. De biografie – Philip Norman

Uitgeverij: Thomas Rap

Oorspronkelijke titel: Slowhand

Vertaald door Sylvie Hoyinck en Irene Paridaans

Druk: 1e

Pag.: 416

EAN: 9789400401433

Paperback 24,99 / Ebook 14,99

Share Button
27Shares