Deug ik?

1Shares
Share Button

In de tijd die ik nog heb voordat mijn vlucht vertrekt, koop ik het boek De meeste mensen deugen. Niet uit vliegschaamte, maar omdat op de achterflap staat dat historicus Rutger Bregman antwoord geeft op interessante vragen als: Zijn we diep vanbinnen geneigd tot het kwade of het goede? Omdat mijn lot straks, op tien kilometer hoogte, in handen ligt van anderen, hoop ik natuurlijk op het laatste.

Nadat ik mij in mijn vliegtuigstoel heb gewurmd, blijkt al snel dat de quote op de achterkant van Geert Mak, juist is: ‘Rutger Bregman sleept je mee’. Het is zelfs zo erg, dat de veiligheidsinstructies en het rondje ‘Tuu-nog-koffie-tuu-nog-thee?’ aan mij voorbijgaan.

Opzienbarend is bijvoorbeeld, dat talloze onderzoeken waarmee hordes psychologiestudenten zijn opgeleid, niet deugen. Zo zou bij de moord op Kitty Genovese, niemand van de maar liefst 38 getuigen, ook maar een vinger hebben uitgestoken. Dit ‘omstandereffect’ zou te wijten zijn aan de onverschilligheid die mensen nu eenmaal eigen is. Niet dus.

Waar het Bregman allemaal om gaat, is afrekenen met het westerse geloof dat de mens verdorven is. Hij zegt dat we er beter aan doen, bij voorbaat uit te gaan van het goede. Dus vertelt mijn medepassagier mij dat hij bij de afdeling Toeslagen van de Belastingdienst werkt? Stel een vraag en denk niet direct aan een noodlanding.

Dit dragen van een roze bril is mooi, maar wat nu als ik beken dat ik de veiligheidsinstructies in een vliegtuig alleen dan volg, als de stewardess een aantrekkelijke verschijning is? Dat doe ik natuurlijk niet en ik begrijp dan ook totaal niet waar zo’n gedachte vandaan komt, maar stel dat het wél zo is? Deug ik dan, of behoor ik dan tot de categorie ‘You’re no good’? Ik vraag ’t maar.

Share Button
1Shares

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.