Op het tapijt gebracht

806Shares
Share Button

Het begin

Vanaf 1946 groeien tienduizenden kinderen op in een gezin, waar men een zelfbenoemde Christus volgt. Met hun ouders en ‘ooms’ en ‘tantes’, vormen zij het Apostolisch Genootschap (ApGen): een strikte en gesloten geloofsgemeenschap, verdeeld over bijna 100 plaatsen in Nederland. Terwijl de leider spreekt van liefde en zijn volgelingen voorhoudt dat zij het hiernumaals kunnen binnengaan, worden talloze misstanden jarenlang onder het tapijt geveegd.

Apostelkind

Jaren later, denken veel ex-leden dat ze het verleden achter zich hebben gelaten. Maar de pijn van het misvormen van de menselijke geest, laat zich niet wegstoppen. Dat blijkt wel, als in april 2020 het boek Apostelkind van Renske Doorenspleet verschijnt, waarin ze verslag doet van het moeten leven in twee werelden. Meer dan twintig jaar nadat ze uit de beweging is gestapt, blijkt er veel meer oud zeer te zijn dan ze aanvankelijk dacht. En… ze blijkt niet de enige te zijn.

Lotgenoten

Ook ik ben zo iemand die denkt dat hij zijn apostolische verleden goed heeft verwerkt. Maar vijftien jaar na dato, doet het boek van Renske me veel en raakt het me als ik zie, hoe het huidige ApGen omgaat met het verleden.

Intussen vinden ex-leden elkaar online. Ik lees en discussieer mee en vind er steun, net als veel anderen. Steun door het gedeelde besef: ‘Zie je wel, we waren niet gek’.

Vragen

Online, merk ik iets op. Dat vaak de vraag opduikt: Hoe kon dit gebeuren? en dat het beantwoorden van die vraag niet eenvoudig is. Ik besluit er dieper in te duiken.

Antwoorden

Mijn speurtocht levert me tal van interessante informatie op. Zo krijg ik antwoord op veel vragen. Maar de ene vraag, lokt andere uit en uiteindelijk heb ik nog steeds geen antwoord op die ene vraag: Hoe kon dit gebeuren? Ik realiseer me, als ik écht antwoord wil krijgen, dat ik als een onderzoeker te werk moet gaan: systematisch en doordacht.

Zo ontstaat het idee om een boek te schrijven. Een boek dat duidelijk maakt: Wat gebeurde hier nu precies? Was er echt sprake van misstanden? Waarom liepen we met z’n allen achter één man aan? Waarom was het allemaal zo streng? Ik ontdek dat de wetenschap veel kan verklaren.

Het boek

Na negen maanden is de ruwe versie van Op het tapijt gebracht af. Op dit moment wordt er geschrapt, geschaafd en gepolijst, zodat het nóg beter wordt. Het wordt in ieder geval een boek dat zowel het duistere verleden, als het heden op een begrijpelijke wijze beschrijft en analyseert. Met als doel, bij te dragen aan het helen.

Mijn verhaal zal niet alleen herkenbaar zijn voor leden en ex-leden van het ApGen, maar voor iedereen die op wat voor manier dan ook, te maken heeft gehad met een streng religieuze gemeenschap.

Publicatie: verwacht eind juni / begin juli 2021

Share Button
806Shares

12 reacties op “Op het tapijt gebracht

  1. De keiharde waarheid over het Apgen!
    Dit boek is een must.
    Denk ook aan de huidige jonge generatie slachtoffers.
    Laat religie in Nederland niet op zijn beloop!
    Er moet een controle orgaan komen.

  2. Jeroen, I have just found your blog. As you know I’m Australian and my Dutch is limited. I don’t think I’ll be able to read your book. I wanted to let you know how brave you are to be able to look so deeply at these questions.
    Best wishes to you,
    Nadene

  3. Ik heb je boek nog niet kunnen vinden Jeroen, na het boek Apostelkind kijk ik er naar uit nog meer herkenning te lezen in Op het tapijt gebracht. En of je antwoord hebt gevonden op de vraag hoe dit kon gebeuren. Wat een jaar hebben we beleefd, in het diepe trauma-dal hebben velen zich opgetrokken aan de facebookgroep zap en iap. We zijn niet gek, en (helaas) bij lange na niet slechts een enkeling die zich herkent als ex-lid van een Godswerk met sektarische trekjes.

  4. Hé Jeroen, jezus man…. krijg nou wat……….das zeker 30 jaar terug….. zolang ben ik er al uit.. en nog bezig om deze scheiss te verwerken. Ga jouw boek zéker lezen. Hoop dat het je goed gaat!

  5. Het belangrijkste is de vraag waarom de een getraumatiseerd is en de ander zielsgelukkig. Waarin verschillen die mensen. Daar valt wel iets uit te leren.

  6. Wat een moed ook weer om zoiets eigenlijk heel gevoeligs op te schrijven… Je bent geen eenling, maar er zijn er meer die dit zelf hebben ervaren en gedacht hebben dat ze eenling waren… Goed initiatief, ik zal zeker een exemplaar bestellen!

  7. Goed zeg. Hoe meer aandacht aan die misstanden wordt gegeven hoe beter. Wij wisten niet beter, zijn erin van kinds af aan bij geweest. Voor mijzelf is het dubbel want ik heb ook goede herinneringen, maar het negatieve is gaan overheersen.

Laat een antwoord achter aan Veronica Dijkstra Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.