Tagarchief: Kort verhaal

Waaiwijf

134Shares
Share Button

Tijdens het middagrondje met mijn vierpotige vrienden, zie ik dat de storm tot nu toe al aardig heeft huisgehouden. Talloze takken liggen op ongebruikelijke plaatsen, in schuttingen gapen waaiboomgaten en een vergeten binnen te halen rolcontainer met het cijfer negentien schuift inmiddels voorbij huisnummer zeven. De storm die uithaalt met windkracht tien en op de Wadden zelfs met elf, heet Eunice. Een pittig vrouwtje.

Terwijl het waaiwijf mij met haar krachtige windstoten slaat en me de adem bijna ontneemt, moet ik lachen om mijn keffers die hun best doen om zich tijdens hun plasje staande te houden. Dat lukt ze wonderwel, waarbij ze er ook nog in slagen de gele straal zo te richten dat ze zichzelf niet bevlekken. Een kunststukje dat de titel ‘Wel gepist maar niet nat’ zou kunnen dragen.

Intussen houd ik bij iedere stap de grote bomen waar we langs moeten lopen scherp in de gaten. Zoals die ene zo’n vijftig meter verderop, die verdacht veel doorbuigt. Vandaar dat ik het wandelpad verlaat en verder ga op het trottoir aan de overkant. Tegen de zin in van mijn drollendraaiers, die juist van plan waren zich te laten bedwelmen door de achtergelaten geur van een teefje. Jammer jongens. Volgende keer beter.

Als we aan de overkant zijn krijgt mijn voorgevoel gelijk als de boom van zo-even een buiging van negentig graden maakt. Hoewel het twaalf meter lange dikke ding netjes langs de schutting van de achtertuin van het eerste huis valt, raakt het wel het schattig korenbloemblauw tuinhuisje achter het tweede huis. Een opberghok waar zo te horen aardig wat aardewerk in stond.

Zielig voor de eigenaren, zou je kunnen denken. Ware het niet dat de natuurliefhebbers het schuurtje ooit neerzetten op grond van de gemeente en zo hun tuin onrechtmatig vergrootten. Een gevalletje Russisch landjepik waar men nu de prijs voor betaalt. Bestraft door een storm die ook Karma had kunnen heten. In de ogen van de pineuten ongetwijfeld een bitch.

Share Button
134Shares

Op de bus doen

25Shares
Share Button

Ed is klusser. Zo een met een busje. Met belettering, zodat we de doe-het-voor-anderen kunnen bereiken. Zo te zien is de buren dat gelukt.

Als ik naar het busje kijk, concludeer ik dat Ed een vakman moet zijn. Dit omdat er niets over zijn professionaliteit op zijn bus staat. Een goed teken, want iets expliciet vermelden terwijl je het impliciet al verwacht is verdacht. Dat is net als bij ‘ambachtelijk bereid’, ‘huisgemaakt’ en ‘onze klanten waarderen ons met een 9’.

Toch heb ik wel wat aan te merken op Ed. Dat wil zeggen op zijn bus. Zo verschilt de kleur van de belettering slechts een fractie van die van de bus zelf. Beiden zijn donkergrijs en daarom zijn de letters en cijfers bijna onleesbaar. Dus wil je het mailadres of telefoonnummer van Ed lezen, dan moet je je wel binnen een straal van twee meter van de bus bevinden. Dit geldt overigens alleen voor overdag want zodra het gaat schemeren, lijken de opdrukken verdwenen. Het lijkt dan Eds bus niet meer.

Ook betreurenswaardig is dat het woord ‘Dakbedekkingen’ op de bus staat. Weliswaar maakt het direct duidelijk dat je Ed niet hoeft te bellen bij zoiets als een verstopte gootsteen, maar wat hij nu precies met dat woord bedoelt is onduidelijk. Ik gok dat Ed doelt op zijn specialiteit (het dakdekken) en niet op de materialen waarmee hij werkt (de dakbedekkingen). Maar schrijf dan gewoon dat je dakdekker bent Ed (dus zonder -be-). Dat voorkomt verwarring.

Het meest jammere is dat Eds Fortuyniaanse reclameleus in priegelschrift op de motorkap staat en alleen maar dáár. Alleen te zien als je met je snufferd recht voor het busje staat. Dat had best wat groter en op meer plaatsen afgedrukt mogen worden Ed. Met laten we zeggen een tikkie meer geschreeuw van de daken, dat ‘Ed your service’.

Share Button
25Shares