Tagarchief: @zijnzegje

Alsof

19Shares
Share Button

Nu smetvrees het nieuwe normaal is, is het de vraag of de crisis zal leiden tot fundamentele veranderingen in onze manier van leven. Een vraag die voor jou misschien op een ongeschikt moment komt, bijvoorbeeld omdat na zeven weken ophokplicht blijkt dat je je kind helemaal geen staartdelingen had hoeven aanleren.

Toch is het belangrijk onszelf de vraag te stellen hoe we na het vaccin verder gaan. Belangrijk omdat we de problemen zelf over ons hebben afgeroepen. Het is zoals de Italiaanse wiskundige Paolo Giordano zegt*: ‘[…] niet zozeer [dat] de nieuwe microben naar ons op zoek zijn, maar dat wij ze uit hun hol jagen’. Gevalletje eigen schuld en op de blaren zitten.

Antwoord geven op de vraag of we na de Grote Lockdown slechts de kaarten schudden, of een heel ander spel gaan spelen, is proberen de toekomst te voorspellen. Een toekomst die in hoge mate onzeker is, iets dat zich al openbaart bij zoiets eenvoudigs als proberen te raden op welke zij je vanavond in slaap valt. Gok gerust op rechts, maar het kan nog alle kanten op.

Wat in ieder geval duidelijk moet zijn, is dat we tijdens onze reis naar verlossing, eerst station Psychologische crisis moeten bezoeken. Om in de wachtkamer in de spiegel te kijken – uiteraard op anderhalve meter afstand van elkaar – en doordrongen te raken van de waarheid waar Jiddu Krishnamurti al over sprak: ‘De wereld dat ben jij’. De rest van het traject is dan Vrij Reizen.

Ondertussen is de trein naar economisch herstel al vertrokken. Een sneltrein, waar in de coupés van Denk en 50+, ruzie wordt gemaakt over wie de conducteur mag zijn. Een trein die tussen Weesp en Amsterdam zal worden leeggehaald, omdat zij de veiligheid van de wereld niet kan waarborgen. De reizigers zal worden verweten, dat zij zich gedroegen alsof er niets was gebeurd.

*In tijden van besmetting, Amsterdam, De Bezige Bij, 2020

Share Button
19Shares

Fietsquarantaine

16Shares
Share Button

Nu onze aandacht bijkans geheel is besmet met het Coronavirus, vergeten we al snel dat er ook nog andere zaken spelen op onze aardkloot. Zo stap ik maandagavond het hondenweer in en word ik bij het begin van het uitlaatgebied verrast door een wees geworden fiets.

Terwijl mijn honden een verse narcis besproeien, kijk ik naar het half in de struiken neergesmeten ding en denk ik terug aan de twee reedwielen van vorig jaar zomer. Ook die verschenen toen op wonderbaarlijke wijze, op bijna dezelfde plek.

Omdat mijn honden niet veel meer kunnen dan speuren naar natte plekken van teefjes en de politie druk bezig is met het reorganiseren van de zoveelste reorganisatie, zit er niets anders op dan zelf maar een daderprofiel op te stellen. Want ik wil nu eindelijk weleens weten wie die fietsendumper is.

Van enige sporen, ontbreekt helaas ieder spoor. Ik moet het dus doen met mijn gezonde verstand, dat zegt dat de dader met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid van de mannelijke kunne is. Niet alleen vanwege de stang, maar ook omdat het ding zwart is. Vrouwen gaan niet verder dan donkerblauw.

Ook moet het zo zijn dat de leg-m-hier-maar-neer-meneer sympathie koestert voor het Boeddhisme, de filosofie die het onthechten predikt. Want van het zich losmaken van het aardse is sprake, al was het alleen maar omdat een bedrijf als de Fietsentopper nog altijd 214 euries vraagt voor hetzelfde model. Deze week weliswaar met 50 euro korting, maar toch.

Daar kan aan worden toegevoegd, dat de wegdoener een mogelijke kandidaat is voor het tv-programma ‘Help, mijn man is klusser’. Waarom? Omdat de voorband lek is. Voor de dader zeer waarschijnlijk een kwestie van ‘Kan ik niets mee’. Iemand met zelfkennis, die doorheeft dat doe-het-zelven vaak meer kapot maakt dan je lief is.

Na een tijdje bezig te zijn, besef ik plots dat mijn eigen profiel en dat van de wegwerper, steeds meer op potje en dekseltje gaan lijken. En omdat ik wil voorkomen dat jullie mij gaan mijden – alsof ik zojuist hoestend en proestend uit Noord-Italië terugkom – besluit ik dan ook om de rest van mijn speurwerk voor onbepaalde tijd in quarantaine te doen. Daarbij, ik heb keelpijn na dat etentje bij de Chinees in Breda. Misschien maar een dagje binnenblijven.

 

Share Button
16Shares